คงจะเป็นตั้งแต่เมื่อสามเดือนก่อน เธอเองก็มัวแต่ยุ่ง ตลอดช่วงเวลาสามเดือน ไม่ได้เอะใจกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายเลยสักนิด จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันมานี้ถึงได้รู้ว่าประจำเดือนที่ควรจะมาขาดไปเกือบสามเดือนแล้ว
เรื่องนี้มีแค่พี่คิมและพี่เคนที่รู้ นั่นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งที่ทำให้พี่ชายทั้งสองโมโหหนัก ตอนที่ถูกจับตัวไปเธอเองยังไม่รู้ว่าท้องด้วยซ้ำ เธอได้แต่ขอบคุณเด็กคนนี้ที่ยังอยู่กับเธอ
อย่างน้อยตอนนี้ลูกก็เป็นสิ่งหนึ่งที่หล่อเลี้ยงใจเธอให้ไม่รู้สึกอ้างว้าง
คิมคลายอ้อมกอดออกมาเล็กน้อย ปล่อยให้นิษฐกานต์ร้องไห้ออกมาจนพอใจ เมื่อเสียงสะอื้นเริ่มเบาลงจึงประคองตัวนิษฐกานต์เข้ามานั่งข้างใน
“พี่จะพาไอ้เหนือกลับไปอยู่ที่บ้าน ขืนปล่อยให้อยู่ที่นี่อีกคงหาเรื่องรังแกหมีพานจะทำให้เราเสียใจเปล่า ๆ เดี๋ยวพี่จะหาคนมาอยู่เป็นเพื่อน หรือจะเป็นพี่แตงก็ได้ หมีอยู่ที่นี่ไม่ต้องเครียดอะไรทำใจให้สบายนึกถึงหลานพี่ให้ม
