CHAPTER THIRTY FOUR SOMEONE'S POV Mula sa itaas ay nanonood ako. Pinanonood ko sila. Minamatyagan ko ang lahat ng mga nangyayari. Napangiti ako, masaya ako sa aking nakikita. Konti na lang. Konti na lang. They found love. Scratch that. Love found them. "L'amour est magique. The heart sees what the eyes cannot." Marahang bulong ko kahit alam kong hindi nila ito maririnig. CYRELLE'S POV "Ulitin mo nga!" Kenneth said while grinnning from ear to ear. Namula ako at umiling. He looked so happy. He cupped my face, "Please say it again.." He pouted. Ang cute nya! Umiling uli ako. Nakakahiya kaya. Ngiting ngiti siya. He caressed my face. "C'mon, Cyrelle. Say it." "I.. I.." s**t, nahihiya talaga ako. "You what?" He teased. He's obviously suppressing a grin. "I like you." My voice trailed

