ตอนที่ 2 แบล็คการ์ด NC
1072 Words
“หึ น่าสงสารผู้หญิงคนนี้แฮะ ป่านนี้จะรู้ตัวรึเปล่าล่ะ ว่าว่าที่คู่หมั้นตัวเองนอนอยู่บนเตียงฉัน”
หญิงสาวเผยยิ้มออกมาหลังจากที่อ่านเจอข่าวอันน่าตื่นเต้นระหว่างที่ดูอะไรไปเรื่องเปื่อยในโทรศัพท์ราคาแพงของเธอ สายตาหรี่มองด้านข้างที่มีชายหนุ่มร่างกายกำยำนอนกอดเธออยู่โดยร่างกายอันเปลีอยเปล่าไร้เสื้อผ้าไดๆ เผยไห้เห็นถึงกล้ามเนื้อเป็นหมัดๆและผิวอันขาวเนียนดั่งกับเด็กทารก
“มองผมแบบนั้น…เมื่อคืนยังไม่พอหรอครับคุณนาวี”
ชายหนุ่มที่เหมือนจะหลับอยู่แต่อยู่ๆกลับพูดขึ้น
“เอากับคุณไม่มีคำว่าพอหรอกนะคะ”
“หึ”
ตับ!
“อ๊ะ!”
หญิงสาวครางร้องออกมาเมื่อช่องล่างเธอถูกกระแทกเข้ามาโดยแท่งเนื้อที่คาอยู่ในช่องสวาทของเธอตั้งแต่เมื่อคืนวานหลังจบกิจกรรมอันน่าประทับใจ มือไหญ่ไม่อยู่เป็นสุขเริ่มจับไปทั่วไปที่ สองเต้าตูมถูกบีบเคร้นอย่างมันส์มือคนร่างไหญ่
“คุณควรกลับไปเตรียมตัวได้แล้วนะคะ”
“เตรียมตัว?”
“ก็งานหมั้นที่กำลังจะถูกจัดขึ้นอีกสองวันข้างหน้า”
“หึ ฝีมือแม่ผมอีกแล้วล่ะสิ”
“ตอนนี้ข่าวได้แพร่ไปทั่วทั้งเมืองแล้วล่ะมั้ง”
“คุณหึงหรอ”
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
มือไหญ่บีบเคร้นเล่นอยู่กับเต้านมไหญ่ล้นมือไม่หยุด สิ้นสุดคำพูดฟินิกซ์ก้มหน้าลงมาดูดยอดอกอมชมพูที่แข็งพอตัวจากฝีมือเค้า หัวนมอมชมพูทั้งถูกดูดและเลียอย่างเมามันส์ จนหญิงสาวนามนาวีเกิดเสียงครางออกมาเบาๆด้วยความเสียดเสียว
“อื้อ…อ่า…ฉ…ฉันไม่จ…จำเป็นต้องห…หึงหรอกเพราะยังไงฉ…ฉันก็เด็ดกว่าผู้หญิงพวกนั้นของค…คุณ…อื้อ”
“อ่าส์…แต่ผู้หญิงคนนั้นกำลังจะได้เป็นคู่หมั้นผมนะ”
“แล้วยังไง ในเมื่อคุณก็นอนกับฉันทุกคืน แล้วอีกอย่าง…ฉันได้ความสนใจของคุณมาเต็มเลยล่ะ”
“หึ ผมชอบความหมั้นใจของคุณจริงๆ”
“ฉันรู้คุณชอบมากกว่าความหมั้นใจของฉัน”
พูดเสร็จหญิงสาวดันมือขึ้นไปคล้องคอคนบนร่างพร้อมดันท้ายทอยเค้าลงมาประกบจูบกับเธอ
จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ
จูบอันเร่าร้อนสะยิ่งกว่าไฟ ทั้งสองดูดปากกันอย่างดูดดิ่มพร้อมเล่นลิ้นกันอย่างเชี่ยวชาญจนเกิดเสียงนํ้าในปากที่พัวพันกันไปหมด ร่างกายที่แนบชิดกันต่างร้อยวูบวาบไปหมดทั้งตัว
ตับ ตับ ตับ
“อ่าส์ อ๊า…อื้อ…โอ้ย…เ…เสียว”
คนบนร่างได้ผละจูบที่ดำเนินมาเนิ่นนานออก ศึกรักบนเตียงได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง สองเต้าตึงสั่นสะเทือนกับร่างกายคนเบื้องล่างยกขึ้นลงต่มจังหวะแรงกระแทกที่หนํ่าแทงเข้าออกในช่องสวาท เสียงเนื้อกระทบระหว่างทางเชื่องของทั้งคู่ดันลั่นสงงั่นแข่งกับเสียงครางหวาน มือเล็กกำผมชายหนุ่มแน่น เล็บยาวข่วนหลังคนด้านบนอย่างเสียดเสียว หญิงสาวเชิดหน้าครางร้องเสียงหลง ฟินิกซ์เห็นแบบนั้นก็พึงพอใจกับผนงานตัวเองอยู่ไม่น้อย เค้าเริ่มซอยเอวถี่ขึ้นเรื่อยๆ เชิดหน้าเสยผมโชว์ความหล่อเหลาเป็นการอ่อยร่างบางระหว่างศึกเร่าร้อน
ตรับ ตรับ ตรับ
“อ่าส์…ซี๊ด”
“อื้อ…โอ้ย…อ๊ะ อ๊า อ๊าส์จ…จะเสร็จ…”
ร่างไหญ่รีบเร่งจังหวะกระแทกแรงและเร็วขึ้น ช่องรักถูกกระแทกเข้าออกอย่างรัวๆจนร่างบางทนรับไม่ไหวกระตุกแตกออกมาเต็ม ตามด้วยคนบนร่างที่ถอดออกแทบไม่ทัน
“อ่าส์…แฮ่ก แฮ่ก…”
ม๊วฟ
กิจกรรมเร่าร้อนตอนเช้าได้สิ้นสุดลง ทั้งคู่ต่างหอบหายใจถี่ยิบเมื่อได้ใช้พลังงานไปเยอะพอสมควร คนร่างไหญ่ก้มลงจุ๊ปแก้มเนียนอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะลุกขึ้นมาหยิบอะไรสักอย่างบนหัวเตียงและยื่นมันไห้กับคนตัวเล็กที่นอนราบอยู่บนเตียงนุ่มด้วยความเหนื่อยล้า
“เอาไปซื้อชุดสำหรับงานหมั้นผมนะสาวน้อย~”
“หึ ยื่นแบล็คการ์ดไห้ขนาดนี้คงปฏิเสธไม่ลงหรอกค่ะ ขอบพระคุณสำหรับนํ้าใจ”
คนอย่างนาวีไม่ใช่นางเอกใสซื่อที่จะปฏิเสธแม้กระทั่งแบล็คการ์ดที่อยู่ตรงหน้าหรอกนะ
“ขอชุดแซ่บๆนะครับ ผมไม่ชอบสายหวาน”
“รอดูความเด่นเกินหน้าเกินตาจนว่าที่คู่หมั้นคุณดับกลางงานได้เลย”
“แน่นอนว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น”
ฟอด!
“ผมไปก่อนนะครับ แล้วเจอกันไหม่คืนนี้”
ฟินิกซ์เดินมาหอมแก้มนุ่มนิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่และเดินออกไป
“เหอะ กำลังจะมีหมากเกมส์เข้ามาเพิ่มแล้วสินะ น่าสนุกดีแฮะ”
นาวีดีดตัวขึ้นมานั่งขาไขว่ห้าง เผยยิ้มออกมาพล็อยกับสายตาที่จับจ้องอยู่กับการ์ดสีดำในมือที่น้อยคนนักจะได้แตะต้องมัน และแน่นอนอยู่แล้วว่ารอยยิ้มบนใบหน้าเธอนั้นคงไม่ได้บ่งบอกถึงอะไรดีๆหรอก
RrrrrrrrrrrrrrrrrRrrrrrrrrrrrrrrr
สายเรียกเข้า: ยัยตุ๊ดแก่
สายตาเหลือบไปมองโทรศัพท์ที่ดังลั่นสั่นเครือระริกระรี้อยู่บนหัวเตียง มือเล็กวางแบล็คการ์ดลงด้านข้างก่อนที่จะหยิบมือถือขึ้นมากดรับ
[อีชะนี เมื่อคืนมึงทิ้งกูไว้กลางผับและหนีหายไปกับคุณฟินิกซ์อีกแล้วสินะ!!!!]
ทันไดที่เธอกดรับเสียงจากคนในสายก็ดังทะลุออกมาเสียจนหญิงสาวต้องเอาโทรศัพท์ออกจากหูโดยเร็ว เสียงของเธอนั้นก็แสบหูมากพอสมควร
“อีตุ๊ดมึงจะโวยวายอะไร กูก็ทำแบบนั้นตั้งร้อยครั้งแล้วมั้ง มึงก็บ่นกูทั้งร้อยครั้งไม่เบื่อรึไง”
[เหอะ ยัยเพื่อนชั่วเห็นผู้ดีกว่าเพื่อน]
“รู้ตัวนิ”
[อร้าย ยัยบ้า!]
“กะว่าวันนี้จะพาไปช็อปปิ้งสักหน่อย คงไม่ต้องแล้วล่ะมั้ง”
[โอ้นเพื่อนรัก~กูล้อเล่นหรอกน่าา เดี๋ยวกูไปรับน้าแต่งตัวสวยๆรอเลยคนสวย~]
“หึ”
[แค่นี้ก่อนน้า รอนะเดี๋ยวเค้าไปรับ]
ตุ๊ด……
สายโทรเข้าที่ยาวนานถึงสี่นาทีได้สิ้นสุดลง
- Writer
