“แกพูดว่าไงนะ!!”
หญิงชรารีบดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ทันไดที่ได้ยินคำพูดของลูกชาย สายตาอาฆาตคาดมองไปยันใบหน้าสง่าที่นั่งอมยิ้มมองดูเธอด้วยความสมเพชลึกๆ อารมณ์พรุ่งพล่านขึ้นมาเสียจนอยากจะชักปืนออกมายิงนังผู้หญิงแพสยานี่ไห้รู้แล้วรู้รอดกันไปว่าใครเป็นใคร แต่ก็ต้องควบคุมตัวเองเอาไว้เมื่อแผนทุกอย่างที่วางมาจะเสียไม่ได้
หญิงสาวใบหน้าละอ่อนอย่างวารีนเองก็หัวเสียไม่แพ้กันกับหญิงวัยชรา ทำไมชายที่เธอรักถึงหักหน้าเธอกลางโต๊ะอาหารได้เพียงนี้ เธอต้องอับอายขายขี้หน้าไห้นังผู้หญิงแพสยาตรงหน้านี้สะใจถึงเพียงได
“ชีวิตคู่ของผม ผมขอเลือกเองนะครับ หวังว่าแม่จะไม่ใจ”
“ฉันไม่เข้าใจ!!”
หญิงชราขึ้นเสียงแหลมด้วยความโมโหเสียจนดังลั่นไปทั่วบ้านหลังไหญ่
“ท..ทำไมถึงต้องถอนหมั้นด้วยล่ะคะพี่นิกซ์ เราก็รักกันดีไม่ใช่หรอคะ”
วารีนเอ่ยพูดพรางนํ้าสีใสหยดลงบนใบหน้า มือเล็กสองข้างกำกันเอาไว้แน่นบนตักที่มีโต๊ะบั
