หญิงสาวเม้มปากก่อนจะเป่าลมหายใจเบาๆ เพื่อไล่ความรู้สึกนั้นออกไป ทอดสายตามองวิวข้างทางที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แทน สักระยะก็งีบหลับไป มารู้ตัวอีกทีก็เห็นว่าเข้าเขตกรุงเทพมหานครแล้ว บนท้องถนนเต็มไปด้วยการจราจรคับคั่ง
ฉัตรริษาขยับมานั่งหลังตรงก่อนจะเหลือบมองหน้าจอมัลติฟังก์ชันเพื่อดูเวลา ซึ่งพบว่าเกือบจะสองทุ่มแล้ว จึงหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ามาเช็กตารางงานของตัวเอง เธอมักจดโน้ตต่างๆ และตรวจสอบมันเสมอก่อนจะเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่
พรุ่งนี้เธอมีกำหนดส่งแบบร่างให้เจ้านายได้ดู ซึ่งเธอก็ทำมันเสร็จและตรวจดูอย่างถี่ถ้วนแล้ว
หลังจากนั้นสักสามสิบนาที รถก็แล่นเข้ามาในเพนต์เฮาส์ที่อาศัยอยู่ ก่อนทั้งสองจะจัดการกับสัมภาระและเดินตรงเข้าไปยังลิฟต์ของอาคาร แต่แล้วชายหนุ่มก็ต้องชะงักเมื่อไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนที่ต้องเดินตามมา
ครั้นหันกลับไปมอง ก็พบว่าฉัตรริษายังอยู่ที่รถ มือข้างหนึ่งค้ำยันรถไว้ราวกับต้อ
