“พี่จ๋าครับ ผมฝากเชิญญาติคนไข้ออกไปด้วยครับ ถ้าไม่ไป เรียก รปภ. เลยครับ” คำสั่งนี้ไม่ได้มีการล้อเล่นแม้แต่น้อย ด้านนางพยาบาลก็รู้จักเพื่อนของคุณหมอดี จึงยังไม่ได้ทำอะไร
วริทธราชักสีหน้าใส่ รู้ดีว่าเพื่อนเขาทำจริงแท้ สุดท้ายก็ยอมเดินออกไปรอด้านนอก
“ขอบคุณนะคะ” ฉัตรริษารู้ว่าผู้ชายตรงหน้าทำเพื่อเธอ ปรินทร์เป็นแบบนี้เสมอต้นเสมอปลาย ใจดีและสุภาพกับเธอเสมอ ความอบอุ่นในแววตาของเขาช่างต่างจากวริทธราอย่างสิ้นเชิง
“มีอาการยังไงบ้างครับวุ้น”
“วุ้นเวียนหัว บ้านหมุนค่ะ อาเจียนตอนเช้าวันก่อน แต่วันนี้ไม่มีแล้วค่ะ” หญิงสาวบอกอาการอย่างละเอียด
“เสียงในหูล่ะครับ มีหรือเปล่า” ปรินทร์ซักต่อ และรอฟังอย่างตั้งใจ
“ไม่ค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าประกอบ เธอไม่ได้มีเสียงอื้อหรือแม้แต่ได้ยินผิดปกติ มีแต่อาการที่บอกไป หนักสุดก็คงจะเป็นอาการเวียนหัวบ้านหมุน แม้จะอยู่นิ่งๆ แต่ก็เหมือนตัวเองเคลื่อนไหวอยู่ตลอด
หลังจาก
