บทที่ 3 เจ็บให้พอ

1058 Words
บทที่ 3 เจ็บให้พอ ‘วุ้นอยากเจอคุณพุ’ เมสเซจถูกส่งไปตั้งแต่ช่วงห้าโมงครึ่งแล้ว แต่จนแล้วจนรอดข้อความก็ยังไม่ถูกเปิดอ่าน แถมคนที่เธอต้องการเจอหน้านั้นก็ยังไม่มีวี่แววจะกลับมา แม้เวลาจะปาเข้าไปสองทุ่มแล้ว ฉัตรริษาจิกเล็บกับฝ่ามือ พยายามมีสติ แต่ความกระวนกระวายกัดกร่อนใจจนเธอต้องคว้าสมาร์ตโฟนขึ้นมากดโทร.ออก แต่ผลลัพธ์ก็ยังเป็นเช่นเดิม วริทธราไม่ยอมรับสาย เธอรู้ว่าการเงียบหายไปของเขาคืออีกหนึ่งวิธีที่เขาใช้บีบเธอให้ยอมแพ้ ฉัตรริษายิ้มสมเพชให้ตัวเอง รู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น แถมตอนนี้ความเข้มแข็งที่พยายามรักษาก็เริ่มสั่นคลอนอย่างรุนแรง ฉัตรริษาพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากนัก เพราะเวลานี้มันแทบไม่มีน้ำตาให้ไหลแล้ว ชีวิตเธอช่วงสามปีที่ผ่านมา มันหนักหนากว่านี้มาก แต่...มันไม่ได้เจ็บปวดมากแบบนี้ หญิงสาวเจ็บจนรู้สึกหายใจไม่ออกไปทุกขณะ ต้องทิ้งกายกับโซฟาตัวใหญ่อย่างหมดเรี่ยวแรง พยายามคิดหาหนทางแก้ปัญหาเท่าไรก็คิดไม่ออก ถ้าไม่ได้ทุน น้องเธอก็อาจจะไม่ได้เรียนต่อ และเธอเองก็ไม่สามารถหาเงินก้อนนี้ได้ทันเพียงชั่วข้ามคืนหรอก เขาฉลาดที่เลือกจัดการเธอในเวลาเส้นตาย ฉัตรริษาเหม่อมองเพดานสีขาวอยู่หลายนาที และหลับไปในที่สุด มารู้ตัวอีกทีก็ตอนรู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆ ที่กำลังเป่ารดลงมาพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ โชยเข้ามาเตะจมูก เมื่อลืมตาขึ้นมามองก็เจอกับสายตาที่ดูหยามหยัน หญิงสาวเม้มปาก ชั่วนาทีเธอก็รับรู้ถึงการกระทำของวริทธรา เขากำลังก้มหน้าลงมาซุกคอเธอ ทั้งขบทั้งเม้มจนเต็มไปด้วยร่องรอย ก่อนเลื่อนขึ้นมาที่ริมฝีปาก มือหนาเลื่อนขึ้นจากสะโพกล้วงเข้ามาในชายเสื้อของเธอเพื่อบีบเค้นทรวงละมุน เขารุกต้อนเธอทุกหนทาง แต่แล้วจู่ๆ ทุกการกระทำของเจ้าของห้องก็หยุดลง แต่ไม่ใช่เพราะเห็นใจเธอ ทว่าเขาต้องการปล่อยคำพูดร้ายๆ ออกมา “วันนี้ไม่ขัดขืนแล้ว” “คุณพุก็รู้ว่าทำไม” หญิงสาวว่าเสียงสั่น เขายังจะทำให้เธอจนมุมไปถึงไหนกัน ทันใดนั้นน้ำตาก็รื้นขึ้นมา ทั้งที่เมื่อสามชั่วโมงก่อนห้ามมันได้สำเร็จ แต่พอเห็นหน้าของเขาก็ไม่อาจหักห้ามความรู้สึกเสียใจไว้ได้อีกต่อไป “อย่ามาเล่นบทนางเอก ผมไม่อิน” ขนาดเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอย่างไร วริทธราก็ยังคงร้ายกาจไม่เลิก บทนางเอกอย่างนั้นหรือ ฉัตรริษาไม่เคยเล่นบทนั้น ทุกความเจ็บปวดที่เธอแสดงออกมาคือความเสียใจที่เธอเก็บกดไว้ รวมถึงความรู้สึกที่มองผู้ชายคนนี้ผิดไปมาก หญิงสาวปาดน้ำตาทิ้ง แล้วหันมามองสบตา “พอใจหรือยังคะ” “ครับ” ชายหนุ่มขานรับ แล้วไหวไหล่เบาๆ “ลุกไปล้างหน้าล้างตาซะครับ แล้วค่อยกลับมาขึ้นเตียง” วริทธราออกคำสั่งแล้วคลายพันธนาการให้ ฉัตรริษาจึงขยับตัวลุกแล้วหายเข้าไปในห้องน้ำ หญิงสาวไปยืนมองตัวเองหน้ากระจกบานใหญ่ พลางพึมพำบอกให้เข้มแข็ง ให้อดทนอีกนิด เธอจะหาทางออกของเรื่องนี้ในแบบที่ต้องการให้ได้ เธอจะไม่สร้างความเจ็บปวดกับลูกผู้หญิงด้วยกัน ร่างเล็กล้างหน้าล้างตา แล้วสูดลมหายใจลึก เพราะตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องกลับไปเผชิญหน้ากับคนใจร้ายแล้ว ฉัตรริษาหยิบถ้วยกาแฟอุ่นๆ ขึ้นมาจ่อริมฝีปากและจิบเบาๆ เช้านี้เธอต้องเติมกาแฟเป็นพิเศษ ไม่เช่นนั้นคงได้ฟุบหลับขณะทำงานแน่ เพราะกว่าวริทธราจะปล่อยให้เป็นอิสระก็ปาไปเกือบตีสามแล้ว นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก็ทำให้หญิงสาวกัดกลีบปากล่าง เขาบ้าเป็นที่สุด เขาไม่เคยใช้กำลัง แต่จงใจใช้ลีลาร้ายๆ ทำให้เธอจำยอม และหลอกล่อให้เธอทำตัวน่าอาย ต้องการอะไรครับ อือ ตอบสิครับ วุ้นต้องการอะไร วุ้น...ต้องการคุณพุ จัดให้ครับ แก้วเซรามิกถูกยกจิบอีกครั้ง กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟยังคงฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง พร้อมกับสลับกับการกัดครัวซองต์ที่ซื้อมาจากชั้นล่างของอาคาร หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ ยังไม่ได้ทันจะล้างแก้ว เสียงฝีเท้าก็ย่ำมาใกล้ ก่อนจะได้ยินประโยคสั่งการที่ร่างระหงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ “ผมจะไปส่ง” หญิงสาวหันไปมองพร้อมกับแววตาที่สะท้อนคำถาม และเหมือนวริทธราเองก็รับรู้ได้ จึงเอ่ยเฉลยมาในที่สุด “วุ้นให้ความสุขกับผม ผมก็จะตอบแทนให้” “ความสุขที่เกิดจากการไม่มีทางเลือกน่ะหรือคะ” ถึงแม้ว่าเขาจะทำให้เธอไปถึงฝั่งฝันไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ และไม่มีครั้งไหนที่รุนแรงก็ตาม “วุ้นก็แฉะไม่ใช่หรือครับ” วริทธราลอยหน้าลอยตาถาม “เมื่อก่อนคุณไม่ได้ใจร้ายขนาดนี้” คงไม่มีใครจะไปตกหลุมรักคนเลวหรอก เขาเคยดี เธอถึงรัก วินาทีนี้ฉัตรริษาไม่แน่ใจแล้วว่า...ที่ผ่านมาการกระทำของเขามันคือกลลวงหรือเปล่า “ถามจริงๆ เถอะค่ะ ที่ผ่านมา...” “อย่าชวนทะเลาะ ไปเตรียมตัวซะครับ ผมไม่อยากรถติด” แต่ฉัตรริษาก็คว้าข้อมือหนาไว้ “วุ้นอยากได้ความจริง กรุณาช่วยตอบให้ด้วยค่ะ” น้ำเสียงเธอหนักแน่นและจริงจัง “อยากเจ็บ?” “มันคงไม่มีอะไรเจ็บไปมากกว่านี้แล้วมั้งคะ” มันคงไม่มีผลอะไรกับใจเธอสักเท่าไรแล้ว และความจริงคือสิ่งที่เธออยากได้มากที่สุด เมื่อเห็นแววตาที่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป วริทธราก็ส่งเสียงเหอะออกมา เพราะเขาไม่ชอบความถือดี
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD