บทที่ 4 เฉือนหัวใจ02
413 Words
สาวสวยเปิดดูไปเรื่อยๆ ไม่ได้รีบร้อนตัดสินใจอะไร เพราะงานนี้ต้องทำให้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด
“งั้นช่วยส่งตัวอย่างที่มีให้ซินทางอีเมลหน่อยนะคะ”
“ได้เลยค่ะคุณซิน”
“ซินอยากดูชุดในงานหมั้นด้วยค่ะ” ทางร้านนอกจากจะรับออกแบบการ์ดแต่งงานแล้ว ยังมีชุดแต่งงาน ชุดหมั้นให้เลือกทั้งไทยและจีนรวมถึงบริการถ่ายพรีเวดดิงครบครัน
“เชิญทางนี้ได้เลยค่ะคุณซิน” นารีขยับตัวลุกขึ้นแล้วผายมือเชื้อเชิญซินเหยาไปยังโซนชุดแต่งงานและชุดหมั้น
ส่วนฉัตรริษาไม่ได้ขยับตามไป วริทธราก็เช่นกัน
เมื่อทั้งนารีและซินเหยาหายไปจากลานสายตาแล้ว หญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยคำถามออกมาตรงๆ
“ทำแบบนี้ต้องการอะไรคะ”
“วุ้นพูดกับลูกค้าเสียงแข็งขนาดนี้เลย?” วริทธรากล่าวพร้อมเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจเมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงแข็งกระด้างของฉัตรริษา
หญิงสาวไม่ได้ตอบโต้อะไร แต่ก็ยังจ้องมองเขาอย่างต้องการคำตอบ
ร่างสูงเมื่อเห็นท่าทีก็ยักไหล่เบาๆ แล้วเฉลยไป
“วุ้นจะได้เลิกตั้งคำถามอะไรที่ไม่คิดอีก”
“เลยพามาตอกย้ำ เพื่อให้วุ้นเจียมตัวน่ะหรือคะ”
เขากำลังจงใจจะบอกเธอว่า...อย่างไรก็ไม่มีวันเป็นเธอไปได้อย่างนั้นน่ะหรือ
“ประมาณนั้นครับ”
“ไม่ต้องกังวลไป ครั้งนี้วุ้นเจ็บแล้วจำแน่นอนค่ะ” ไม่มีใครทนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรอก หากไม่ถูกขู่เรื่องของฉัตรลดาเธอคงเก็บกระเป๋าออกจากที่คุมขังไปนานแล้ว
หญิงสาวว่าแล้วทำท่าจะผละตัวออกห่าง แต่กลับถูกวริทธราดึงข้อมือไว้แล้วเอ่ยอีกหนึ่งประโยค
“แต่ที่จริงวุ้นควรขอบคุณผมมากกว่า”
ร่างเล็กหันไปมองด้วยสายตามีแต่คำถาม
การพาผู้หญิงของตัวเองมาเหยียบย่ำหัวใจกัน เธอต้องขอบคุณอย่างนั้นหรือ
“ช่วงนี้ยอดร้านตกไม่ใช่หรือไง ผมพาซินมาช่วยทำยอดให้ก็ดีแค่ไหนแล้ว” ถ้อยคำนั้นราวกับว่าเธอติดหนี้บุญคุณเขา
หญิงสาวถึงกับร้องคำรามออกมา
นี่เขาบ้าไปแล้วอย่างนั้นหรือ
ไม่น่าเชื่อเลยว่าผู้ชายตรงหน้าเธอจะมีทัศนคติที่บิดเบี้ยวได้ขนาดนี้
- Writer
