สถานะวันไหนก็ไม่รัก

บทที่ 10 กล่าวหา

“ไว้มีโอกาสวุ้นจะมาเยี่ยมป้ามลนะคะ” หญิงสาวว่าพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้เพื่อบอกลาอย่างสุภาพ และยังเข้าไปกอดสุมลอย่างเป็นกันเอง

“ค่ะคุณ เดินทางกลับดีๆ นะคะ” สุมลส่งยิ้มให้ด้วยความเมตตาและเอ็นดู

“ขอบคุณนะคะ” ฉัตรริษากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะถอยเท้าแล้วเดินตรงไปหาวริทธราที่ไปตั้งท่ารออยู่ไม่ไกล เห็นสีหน้าและท่าทางของชายหนุ่มแล้วก็รู้ว่าเขากำลังหงุดหงิด

บทที่ 10

กล่าวหา

เพียงแค่เลี้ยวรถออกมาจากบริเวณบ้านพักตากอากาศเท่านั้น บรรยากาศที่เคยอึมครึมกลับร้อนระอุขึ้นมาอย่างฉับพลัน เมื่อวริทธราโพล่งถ้อยคำด้วยน้ำเสียงที่กรุ่นด้วยอารมณ์ออกไป

“ที่ยอมมากับมันง่ายๆ ใช้อะไรคิด หรือคิดจะอ่อยมัน” เขาละสายตาจากถนนมามองคนนั่งข้างๆ อยากจะรู้ว่าใครสั่งใครสอนให้ไว้ใจผู้ชายง่ายขนาดนี้ ถึงแม้ว่าจิรดนย์และคทาธรจะเป็นเพื่อนสนิทของเขาก็ตาม

“จะดูถูกกันไปถึงไหนคะ” น้ำเสียงของฉัตรริษาสั่นเล็กน้อย นัยน์ตาส่อแววเหนื่อยใจต่อความคิดอคติของผู้ชายตรงหน้า

“ถ้าไม่อยากให้ผมดูถูก ทีหลังก็อย่าไปกับใครง่ายๆ” เขาตอบเสียงห้วน ราวกับไม่ต้องการคำโต้แย้ง “ไม่รู้หรือผู้ชายไม่ว่าใครที่ช่วยผู้หญิงก็เพราะต้องการไม่กี่อย่างเท่านั้นแหละ”

ฉัตรริษายิ้มเยาะบางเบา ก่อนจะสาดความจริงเรื่องหนึ่งคืนใส่หน้าเขา รวมถึงเตือนสติตัวเอง

“เหมือนที่คุณพุเข้าหาวุ้น เพราะอยากแก้แค้นพี่เมศน่ะหรือคะ”

“อย่ามารวนใส่ผมครับ ทั้งที่วุ้นผิด”

เธอผิดอย่างนั้นหรือ เธออยากจะหัวเราะให้ลั่น

“โลกนี้ต้องหมุนรอบตัวคุณพุอย่างเดียวหรือคะ” ฉัตรริษาโต้กลับ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความแข็งกระด้าง

“อย่ามาอวดดีครับ” แววตาเขาสะท้อนความหงุดหงิดที่ไม่อาจปิดบังได้ ก่อนจะกัดฟันแน่นเมื่อเห็นท่าทีที่ไม่ได้สลดของคนข้างกัน แต่ไม่ทันจะตอบโต้อะไรไปอีก หน้าจอมัลติฟังก์ชันตรงกลางก็สว่างขึ้น พร้อมเสียงแจ้งเตือนว่า “สายเรียกเข้า” ชื่อของผู้โทร.ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

ฉัตรริษาเองก็เห็นแล้วเช่นกัน แต่ยังไม่ทันได้แสดงอากัปกิริยาอะไร เธอก็เห็นเขายื่นมือไปกดรับ

“ครับซิน” น้ำเสียงที่พูดในตอนนี้ต่างจากเมื่อสักครู่อย่างสิ้นเชิง

“ซินถึงบ้านแล้วนะคะ” ปลายสายเองก็ใช้น้ำเสียงหวานหยด

ฉัตรริษาใช่ว่าจะอยากฟังบทสนทนาของทั้งสองจึงหันหน้าหนี อยากให้ตัวเองหูดับเสียตอนนี้

“พุถึงหรือยังคะ”

“ยังครับ พอดีแวะมารับคนก่อนครับ”

“ใครหรือคะ?” ซินเหยาถามด้วยความสงสัย

ชายหนุ่มเหลือบมองคนข้างกายครู่หนึ่ง ก่อนจะปล่อยคำตอบออกไปอย่างจงใจ “ลูกจ้างครับ”