เช้าวันต่อมาฉัตรริษาตื่นขึ้นแล้วไปยืนหน้ากระจกเพื่อให้กำลังใจตัวเอง พร้อมบอกว่าเธอทำถูกต้องแล้ว ความอดทนของคนเรามีขีดจำกัด
เตือนตัวเองให้เลิกรักให้ได้ เธอต้องมูฟออนให้สำเร็จ
แม้เมื่อคืนใจจะเต็มไปด้วยความโศกเศร้าเจ็บปวด แต่เช้านี้หญิงสาวตัดความรู้สึกเหล่านั้นไปหมดแล้ว
เธอไม่ได้คิดถึงหรือมองหาเจ้าของห้องนี้อีกต่อไป อีกทั้งรู้อยู่แล้วว่าคืนนี้เขาจะไม่กลับมา เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา วริทธรามักเลือกกลับไปนอนที่บ้านในคืนก่อนวันครบรอบการเสียชีวิตของน้องสาวเขา
“ฉันสั่งให้ทำอาหารที่แกชอบไว้แล้ว” ทันทีที่เห็นลูกชายเดินตรงเข้ามานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งขวามือ หยางจินก็เอ่ยบอก
“ครับ”
แม่บ้านเองก็จัดการสั่งให้ลูกน้องยกอาหารมาเสิร์ฟ วันนี้อาหารบนโต๊ะพิเศษมากกว่าทุกๆ วัน เพื่อต้อนรับคุณชายของบ้าน
วริทธรามองอาหารที่วางเรียงรายตรงหน้า แล้วแววตาก็เปลี่ยนไป คนที่นั่งข้างกันก็รู้ดีว่าทำไม
“ของโป
