ในเวลาประมาณเจ็ดโมงเช้า รถหรูของวริทธราก็แล่นไปถึงหน้าบ้านของซินเหยา เจ้าตัวมายืนรอด้วยสีหน้าสดใส พร้อมกับมีตะกร้าที่บรรจุของไหว้มาด้วย เธอยิ้มหวานให้กับคนที่เดินลงมาเปิดประตูรถให้
ความใส่ใจและความเป็นสุภาพบุรุษนี้ รวมถึงความอบอุ่นที่เขามอบให้นั้นทำให้สาวเจ้าเกิดความปรารถนาในใจ อยากจะบอกเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ของเธอกับเขาให้คนทั้งโลกได้รับรู้
เมื่อรถเคลื่อนตัวไปบนถนนได้สักระยะ ซินเหยาก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน พร้อมมองไปยังวริทธราที่นั่งอยู่ข้างๆ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
“ขอบคุณนะคะที่ให้ซินเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวคุณ”
“ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ” ชายหนุ่มว่าพร้อมมอบรอยยิ้มหวานให้
สถานที่ที่คนทั้งสองตรงไปนั้นคือสุสานแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เมื่อไปถึงก็พบว่าหยางจินและแม่ใหญ่ แม่รองได้เดินทางมาถึงแล้ว
วริทธราอาสาถือตะกร้าที่เต็มไปด้วยของเซ่นไหว้ให้หญิ
