สถานะวันไหนก็ไม่รัก

บทที่7 บาดแผล04

หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่บนเรือก็ประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน เพื่อให้ทุกคนเริ่มเตรียมตัว

“ถึงจุดดำน้ำแล้วครับ”

“ไปเตรียมตัวกันเถอะครับ” วริทธรายืดกายเต็มความสูงพร้อมกับผายมือออกไปให้ซินเหยาได้จับ เพราะกลัวว่าหญิงสาวจะทรงตัวไม่อยู่

ซินเหยายิ้มรับแล้วยื่นมือไปจับอย่างเขินๆ แก้มนวลเริ่มแดง ก่อนคนทั้งคู่จะใส่ชุดดำน้ำและอุปกรณ์

เวลาสิบโมงครึ่ง อินสตาแกรมของวริทธราก็มีความเคลื่อนไหว ปกติแล้วเจ้าตัวไม่ใช่คนที่จะท่องโลกโซเชียลสักเท่าไร แต่วันนี้ชายหนุ่มกลับเข้ามาใช้มันเพื่อโพสต์ภาพท้องทะเลที่มองเห็นสัตว์ใต้น้ำ พร้อมกับแคปชัน

Good Day อีโมจิรูปสัตว์ทะเล

ลงภาพไม่ถึงสองนาทีก็มีคนมากดถูกใจ และเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากซินเหยา

แถมยังเข้ามาคอมเมนต์ด้วยอีโมจิรูปหัวใจ และไม่ลืมตอบกลับด้วยภาพใต้น้ำเช่นกัน ราวกับต้องการประกาศให้คนที่เข้ามาเห็นทราบว่าชายหนุ่มนั้นมากับใคร

ไม่ใช่แค่ภาพเดียว แต่มีถึงสามภาพ ซึ่งหนึ่งในนั้นถ่ายติดมือของวริทธรา

สาวเจ้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เมื่อมีคนเข้ามาคอมเมนต์แซวตนกับวริทธรา

YIM-19 เพื่อนมีเจ้าของแล้วเหรอวะ

SINGTO ขอดูหน้าสาวหน่อยดิ

นี่แหละคือสิ่งที่เธอต้องการ แล้วยิ่งพอใจมากขึ้นอีก เมื่อวริทธราตอบเพื่อนๆ ด้วยการกดเลิฟ เพราะมันเหมือนเป็นการตอบว่าใช่

ด้านฉัตรริษาตอนนี้กำลังนั่งกินข้าวต้มกุ้งอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง เธอทนกินไปได้แค่สิบกว่าคำ ก็หยุดมองออกไปนอกหน้าต่าง ชมความงามของท้องทะเลยามสาย แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพเก็บไว้ ก่อนจะจิ้มเข้าไปในโลกโซเชียล ทำให้ได้เห็นโพสต์ของคนใจร้าย

Good Day อย่างนั้นหรือ?

หญิงสาวยกมุมปากขึ้นสูง ก่อนจะสะดุดตากับคนที่เข้ามาคอมเมนต์ที่ชื่อว่า SIN-LOVE

เพียงแค่เห็นชื่อเธอก็รู้ว่าใคร

ถามว่าตอนนี้เธอรู้สึกอย่างไร ตอบได้เลยว่าเจ็บ

การตัดใจไม่ได้ทำได้ในเสี้ยววินาที แต่หญิงสาวก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้นาน เธอรู้ว่าต้องทำอย่างไรให้หมดปัญหานี้ จึงไปยกเลิกการติดตามไอจีของวริทธรา ตามด้วยปิดโทรศัพท์มือถือ มันคือการตัดความว้าวุ่นใจในตอนนี้ได้ดีที่สุด

ไม่ใช่แค่ฉัตรริษาที่ได้เห็นโพสต์ของวริทธรา คทาธรเองก็ได้เห็นแล้ว เจ้าตัวเบะปากใส่ ก่อนจะยื่นมันไปให้เพื่อนที่ทำหน้าที่พลขับได้ดู ตอนนี้พวกเขากำลังมุ่งหน้ากลับไปที่พูลวิลลา

“ดูมัน”

จิรดนย์เหลือบสายตามามองครู่หนึ่ง ความจริงนั้นเขาได้เห็นมันก่อนแล้ว นี่ถึงเป็นสาเหตุที่ตัดสินใจทำแบบนี้ เขาไม่สามารถทนเห็นใครบางคนถูกบีบให้กลืนยาพิษซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้อีกต่อไป แถมความเจ็บปวดที่สะสมอยู่ในดวงตาของฉัตรริษาก็เป็นภาพที่เขาไม่อาจมองข้าม

“กูละหมดคำพูดกับมัน” คทาธรส่ายหัวไปมาหลายที เมื่อก่อนเขาเป็นคนดีคนหนึ่ง เห็นอกเห็นใจคนอื่น แต่ตอนนี้เห็นแต่ความต้องการของตนเอง ไม่สนใจว่าใครจะต้องเจ็บปวด

“ดูท่าทางมันจะหลงเขามาก” คนพูดพ่นลมหายใจออกแรง

“ปล่อยมัน”

“ปีนี้มันโดนปีศาจเข้าสิงหรือไงวะ ช่วงนี้ถึงใจร้ายได้ถึงขนาดนี้”

จิรดนย์ไม่ได้ตอบอะไร แต่ก็เคยตั้งคำถามนี้

“ตายยากฉิบหาย พูดถึงไม่ทันขาดคำ” เขาว่าเมื่อมีสายเรียกเข้าจากวริทธรา และนี่ก็ไม่ใช่สายแรกที่เพื่อนโทร.เข้ามา แต่เป็นครั้งที่สามแล้วในช่วงเวลาไม่ถึงชั่วโมง