สถานะวันไหนก็ไม่รัก

บทที่ 8 ที่พักใจ02

“วุ้นขอช่วยทำนะคะ” เธอขันอาสาและยังยื่นมือไปเพื่อแบ่งเบาของที่สุมลถือมาเต็มไม้เต็มมือ สุมลเองก็ยิ้มขอบคุณอีกรอบ

“ถ้าคุณอยากช่วย ป้าก็ยินดีค่ะ”

“ว่าแต่ป้ามลจะทำแกงอะไรคะ” เมื่อนำข้าวของมาวางไว้ในห้องครัวแล้ว หญิงสาวจึงเอ่ยถาม เธอจะได้ช่วยจัดเตรียมวัตถุดิบถูกต้อง

“แกงเทโพค่ะ” แกงเทโพเป็นอาหารประเภทแกงกะทิ ที่มีรสชาติทั้งเปรี้ยว เค็ม และหวานเล็กน้อย

เมื่อได้ยินชื่ออาหาร หญิงสาวก็นิ่งไปชั่วขณะ ดวงตาฉายแววความคิดถึง ซึ่งเหมือนจะกัดกินหัวใจ

“คุณทำเป็นหรือเปล่าคะ” สุมลร้องถาม ทว่านานนับนาทีแล้วก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับ จนต้องหันไปมอง แล้วก็เห็นว่าแขกของผู้เป็นนายยืนนิ่งอย่างเหม่อลอย

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” แม่บ้านเอ่ยเรียกอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อย ส่งผลให้คนที่กำลังนึกถึงครอบครัวได้สติ แล้วพาตัวเองกลับมาอยู่ในโลกแห่งความจริง

“ป้าถามวุ้นว่าอะไรนะคะ”

“ป้าถามว่าคุณทำแกงเทโพเป็นหรือเปล่าคะ”

“เป็นค่ะ แม่กับพี่วุ้นชอบทาน” หญิงสาวตอบเสียงแผ่ว น้ำเสียงนั้นยังเจือด้วยอารมณ์ที่ไม่อาจสลัดออกไปได้ง่ายๆ เพราะมันเป็นแกงโปรดของมารดา

“ทำให้ท่านทานบ่อยหรือคะ”

หญิงสาวส่ายหน้าพร้อมกับความรู้สึกละอาย “ไม่มีโอกาสได้ทำเลยค่ะ ท่านเสียไปก่อน”

เธอเกิดมาบนกองเงินกองทองจึงมีแม่ครัวทำให้ตลอด แต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะหยิบจับอะไรไม่เป็น เธอพอทำกับข้าวง่ายๆ ได้บ้าง เช่น ข้าวไข่เจียว ผัดกะเพรา และโดยปกติแล้วมีแต่ผู้เป็นแม่ที่มักจะเป็นฝ่ายทำของที่ลูกๆ ชอบ

“วุ้นเพิ่งมาหัดทำเมื่อสองปีก่อน ตอนครบรอบวันตายของแม่” เธออยากให้แม่ได้กินอาหารที่ท่านชอบ แม้ว่าไม่มีใครตอบได้ว่ามันส่งไปถึงคนบนท้องฟ้าจริงๆ หรือไม่

ทั้งที่ตั้งใจศึกษาและลองทำมันหลายครั้ง แต่พอถึงเวลาเธอกลับไม่ได้เอามันไปใส่บาตรให้มารดาได้อย่างตั้งใจไว้ เพราะอะไรน่ะหรือ

ก็เพราะมีคนเอาแกงของเธอไปเททิ้ง

ฉัตรริษายกหม้อแกงเทโพร้อน ๆ จากเตามาวางบนเคาน์เตอร์ รอให้เย็นลงก่อนจะทำขั้นตอนต่อไป วันนี้เธอตื่นมาตั้งใจทำอาหารอย่างพิถีพิถันตั้งแต่ตีห้า ขณะรอให้แกงในหม้อเย็นลงก็หันไปล้างชมพู่ทับทิมจันทร์เพื่อจัดใส่ปิ่นโต

“แกงเทโพ”

“ค่ะ” เธอหันไปมองคนที่มายืนชะโงกหน้ามองแกงในหม้อร้อนๆ

“คิดถึงไอ้เมศมากงั้นสิ” น้ำเสียงนั้นแฝงความโกรธจัด เขามองมาด้วยสายตาคมกริบราวกับจะห้ำหั่นเธอให้สิ้นซาก

“วุ้นคิดถึงแม่ต่างหาก วุ้นจะทำไปใส่บา…” แต่ไม่ทันจะอธิบายให้เขาเข้าใจได้ถูกต้อง หญิงสาวก็ต้องเบิกตากว้างและร้องถามไปเสียงสั่น

“คุณพุจะทำอะไร” หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดจากอกเพราะเขากำลังยกแกงของเธอขึ้น แววตาของเขายังคงเย็นชาไร้ความรู้สึก ตั้งใจจะทำลายทุกสิ่งที่เธอตั้งใจทำ แล้วในที่สุดเขาก็ทำมันจริงๆ

วริทธราเทแกงที่เธอตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือทิ้งใส่ถังขยะ

ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนเธอทำอะไรไม่ทัน

“วุ้นบอกแล้วไงว่าเพราะคิดถึงแม่” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาสั่นสะท้านไปด้วยความเจ็บปวดและไม่เข้าใจ