Chapter one
1744 Words
Wala ako sa mood habang nagsasalita ang teacher namin at habang may ipinapaliwanag ito na hindi ko makuha ng maayos.
Napatingin na lang ako sa labas ng bintana habang may mga lumilipad na ibon sa paligid.
Mas maganda itong titigan kaysa makinig sa teacher namin kaya napangiti ako at habang hawak ko ang kwintas ko.
"Girl tawag ka ni Miss Reyes." Nagulat ako ng kalabitin ako ng kaklase ko kaya napatingin ako dito.
"Miss Del Fierro are you even listening to my class." Tila inis na tanong ng teacher ko kaya napatingin ako dito at tumayo.
"Yes ma'am i am listening." Nakangiti ko na turan dito pero sa isip ko ay umiikot na ang mga mata ko.
"Then answer my question!" Inis pa rin nito na turan saka siya napairap kaya napahinga na lang ako ng maluwag.
Nagsimula siyang magtanong ng magtanong na lahat ay nasagot ko dahil advance akong mag-aral pagdating sa subject niya.
This woman is the ex-girlfriend of my older brother and she has the audacity to lecture me right now.
Kilala ako nito dahil ang alam niya ako ang new girlfriend ng kuya ko dahil nakita niya kami na magkasama sa mall nong isang araw.
And she even make a scene buti na lang at napabura agad ni kuya ang kumalat na video kundi ay laman na naman ng pahayagan ng buong Pilipinas ang pamilya namin.
Kaya ito lagi akong napag-iinitan ng teacher ko pala sa subject na ito. napakaliit talaga ng mundo.
"Ikaw talaga pinahiya mo na naman si Miss Reyes." Napatingin ako sa kaklase ko na umupo sa harap ko kaya napangiti ako.
"Namemersonal siya kaya tinatapatan ko lang ang kalokohan niya." Sabi ko sa kanya kaya napailing na lang siya at napatawa.
"By the way bukas na natin gagawin yong report bukas make sure na handa ka na." Sabi niya kaya napangiti ako at tumango saka na ito nagpaalam.
Lumabas na ako ng room namin at saka naglakad papunta sa library para ibalik ang hiniram ko na music book kahapon.
"Hello Hyacinth balita ko napahiya mo na naman ang teacher mo." Napatingin ako sa kaklase ko na hindi pumasok sa subject namin dahil naatasan siya na magbantay dito sa library, marahil ay nai-tsismis na sa kanya ang nangyari kanina.
"Hindi ka talaga nahuhuli sa balita." Napapailing ko na lang na turan sa kanya kaya tumawa siya ng mahina.
Binalik ko na sa kanya ang libro na nahiram ko at pinirmahan ko ang index card para kapag binalikan ko ito ay madali ko lang makita.
Lumabas na ako ng library at napatigil nang tumunog ang cellphone ko kaya agad ko itong kinuha at sinagot dahil ang kuya ko ang tumatawag.
Napahinga ako ng malalim habang kausap ko sa kabilang linya ang kuya ko.
"Pasensya na talaga princess pero hindi kita masusundo ngayon marami pa akong tatapusin na trabaho." Paulit-ulit na nagso-sorry si Kuya Red kaya napabuntong hininga ulit ako.
"Si Kuya Blue po baka pwede niya akong sunduin diba?" Nagbabakasakali kong tanong baka hindi busy ang isa ko pa na kuya.
"Nasa site siya at hindi pa nagte-text kung makakauwi ba. I'm really sorry princess." Nanlumo na lang ako sa sinabi niya well wala talagang susundo sa akin pauwi kaya mag-isa lang talaga ako nito.
Buong buhay ko ay ngayon ko lang ito naranasan kaya nakakasama talaga ng loob.
Ayoko talagang mag-comute ng mag-isa dahil hindi naman ako sanay, may kalayuan ang bahay namin at hindi ako makapaniwala na lahat sila ay abala.
"It's okay kuya maybe i will text Marty to fetch me here." Hindi ko pinahalata ang malungkot kong boses, i wish Kuya Grey, Kuya Silver or daddy are here but they all not here.
Si daddy nasa buseness trip, ang dalawa ko pa na nakatatandsng kapatid ay nasa Amerika at doon nag-tatrabaho.
"Princess wait i will call someone to fetch you okay so don't worry." Napagaan kahit papaano ang loob ko dahil sa sinabi ni kuya, maybe one of kuya's friend mababait sila kaya panatag na ako.
"Okay kuya i got to go to gate na para doon na lang ako maghihintay sa tabi ng guard house ng school." Mayamaya pa ay nagpaalam na rin ako dahil narinig ko pa na sinigawan niya yong secretary niya na tinatawag na siya.
Napahinga na lang ako ng malalim at naglakad na busy talaga ito kaya ako na ang nagbaba ng tawag.
Alas-kwatro pa naman ng hapon kaya okay lang, ang dalawa ko kasi na kaibigan ay parehong hindi pumasok dahil may mga kinailangan na gawin.
Kung ano ito ay hindi ko alam kaya wala akong masasabayan pauwi kaya pinagaan ko na lang ang loob ko.
Umupo muna ako dito sa bench at nilabas ang mp3 ipod ko at earphone para makinig ng classical music, how i really love classical music simula nong bata pa ako siguro kasi na mana ko kay mommy ang hilig na ito isa siyang magaling na pianista noong kabataan niya huminto lang siya ng pinakasalan niya si daddy.
Hindi sa pagmamalaki pero isa lang ang cielo sa mga instrumento na kaya kong tugtugin.
Piano, Violin, Clarinet, Trumpet and Harf lahat ng mga ito kaya kong tugtugin, pero ayaw ng pamilya ko na maging musician ako dahil hindi ito ang linya ng pamilya namin.
Pero dahil nag-iisa akong prinsesa sa pamilya ay sinusoportahan na lang nila ako sa gusto ko kaya hindi ako nakakaramdam ng preasure sa kanila.
Magaling rin ako sa klase at lagi akong top one kaya wala akong ibang marinig sa bibig ng pamilya kundi proud sila sa akin.
My name is Hyacinth Angelique Del Fierro, eighteen years old and first year college, my course is Communication in Arts major in music.
I want to be a musician someday, kahit tutol ang mga magulang ko sa kinuha ko na kurso ay nakiusap pa rin ako na ito ang kukunin ko.
Ito lang naman ang nag-iisa ko na kahilingan sa kanila kaya napapayag ko rin sila.
My grandparents and my older brothers are supportive to me that's why i am glad dahil may kakampi ako.
My family is well known in whole Albay, my lolo and tito's are Politician and Busenessman.
Our family known not in Bicol but in whole country.
People are called them family dynasty an Filipino-Japanese-Spanish decent, my Great Grandfather is pure Spanish and my Great Grandmother has Filipino-Japanese decent in my father side.
While on my mother side is from the Batangas who are pure Pilipino decent, they have big land in Tanawan.
Ang pamilya ni mommy ay ang pinakamayaman na pamilya sa buong Batangas at bihira lang kami na umuwi roon dahil sa personal na dahilan.
Lalo na at wala lagi si mommy at daddy dahil abala sila lagi sa trabaho.
All my brother's and all my cousins are all good looking living godlike face that is society page called them.
Well for me hindi naman na bago yon lalo na at nakikita ko sila lagi lalo na ang mga kuya ko kaya sawa na ako sa mga pagmumukha nila.
At dahil hiniling ko na sana ay lowkey lang ako sa mga tao ay hindi alam ng karamihan na may kapatid pa sila na bunso.
Hindi ako madalas humarap sa publiko at ginagawa nina daddy ang lahat para magkaroon ako ng tahimik na buhay.
Kaya walang nakakaalam sa eskwelahan ko na kung ano ang relasyon ko sa mga Del Fierro.
Ang alam lang ng mga ito ay nagkataon lang na ka-apelyido ko sila kaya napailing na lang ako.
Napaangat ako ng tingin nang may bumusinang sasakyan sa harap at nakita ko yong guard na lumapit sa isang ford explorer pamilyar ito sa akin.
I think i saw it before, tumingin sa akin si manong guard at itinuro ako medyo napakunot ako ng noo kaya niligpit ko agad ang mga gamit ko.
"Ah miss nandito na po sundo niyo kuya niyo raw po siya." Lapit sa akin ng isa pa na guard kaya napatango ako sino kaya to? kuya? Imposible naman si Kuya Blue or Red to eh hindi nga ako masusundo.
Tinulungan ako ng guard na dalhin ang mga gamit ko mayamaya pa ay bumukas yong pinto at may lumabas sa sasakyan.
"Ilagay niyo na lang ng maayos ang lagay ng malaking gitara na yan salamat." Sabi ng baritonong boses nang lalakeng lumabas sa driver seat pamilyar sa akin ang boses kaya napatingin ako sa kanya nagulat ako at medyo napatulala ng mamukhaan ko kung sino ang sundo ko.
"Kuya Gray?" Utal kong turan sa kanya na nagpangiti sa kanya dinipa niya ang dalawang braso niya.
"Don't you want to hug me Baby Princess." Malambing niyang turan kaya napatakbo ako bigla at dinamba siya ng yakap na agad rin niyang tinugunan.
Wala na akong pakialam kung makita man ng guard o ng ibang tao basta mayakap ko lang ang kuya ko.
God! i really miss him so mush it's been three years since i see him at ngayon nga mapupunan na ang pangungulila ko sa panganay naming kapatid.
"I miss you so much Kuya Gray." Iyak ako ng iyak sa sobrang saya na nararamdaman ko.
"Hey! don't cry okay i'm here and i miss you so much baby." Pagpapatahan sa akin ni kuya ng medyo nahimasmasan ako ay nahiya akong tumingin kay kuya at sa guard at iilang estyudanteng nakatingin pala sa amin halata ang mangha nila ng makita ang kuya ko.
"Okay let's go home na your Kuya Silver's waiting too." Pati si Kuya
Silver nandito rin? Kinabahan ako bigla at hindi ko maintindihan ang kaba dito sa dibdib ko.
Bumalik sa dibdib ko ang kakaibang pakiramdam na nararamdaman ko mula pa man noon.
Pinasakay na ako ni kuya papasok ng sasakyan niya at pagkaupo ko ay tumingin ako sa labas nakita kong kinausap niya yong dalawang guard at may inabot sa dalawa na nagpangiti sa akin hindi pa rin siya nagbabago.
Naalala ko noon kung gaano kabuting tao ang mga kapatid ko kaya napakaswerte ko dahil sila ang naging kapatid ko.
Napakangiti ako ng maalala ko noon na sa tuwing may problema sa bayan ay tumutulong sila, kasama ang tito ko na alkalde ng bayan namin.
Pero may isang pangyayari noon na hindi ko makalimutan na hanggang ngayon ay umuukilkil pa rin sa isipan ko.
At ngayon bumalik na siya at muling nagbalik sa akin ang alaala na pilit ko ng kinakalimutan.
Sana sa pagkikita namin ay wala na akong maramdaman dahil hindi ko alam kung paano ko ito mapipigilan sa muli namin na pagkikita.
- Writer
