Konak, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte hareketlenmişti. Koridorlarda ayak sesleri yankılanıyor, mutfaktan yükselen mis gibi kokular herkesi güne güzel bir başlangıç yapmaya davet ediyordu. Düğüne yalnızca beş gün kalmıştı ve artık geri sayım başlamıştı.
Neçirvan, bahçeye çıktığında derin bir nefes aldı. İçinde tarif edemediği bir heyecan vardı. Birkaç gün sonra Eftelya'yı gelin olarak evine getirecek olmanın mutluluğu gözlerinden okunuyordu.
Tam o sırada Sefer elinde kahvesiyle yanına geldi.
"Uyuyamadın galiba?"
Neçirvan gülümsedi.
"Nasıl uyuyayım? Beş gün sonra evleniyorum."
Sefer omzuna dostça vurdu.
"Bu heyecan normal. Ama merak etme, her şey istediğin gibi olacak."
Neçirvan başını salladı.
"İnşallah."
İçeri girdiklerinde Zöhre, Nermin Hanım'a masa örtülerini gösteriyordu.
"
