ang Pulis Kong Manliligaw

umangang galit na galit si Sophia

nakabalik na ako ng Henann Regency hotel, ng makasalubong ko naman ang galit na Sophia. Di pala siya nakatulog dahil sa kakaantay sakin. habang ako nag papasarap sa babae na yon. 2days na kami rito sa Isla. my takot pa rin ako nararamdaman kapag nakikita ko si Sophia. oo, gustong gusto ko na maramdaman ang init ng katawan nito. at ilang araw na lang babalik na ako sa Australia na Hindi ko pa rin sya na papasagot. Kumain, syang mag isa at Di na ako inantay my mga kausap siya sa restaurant ng hotel. maganda lalake mukhang foreigner na naman. mukhang nag e-enjoy naman kaya pumunta na lamang ako sa kwarto para matulog muli. namasyal mag isa si Sophia. naki mingle naman siya sa mga locals don nag pa brade din siya ng buhok marami siya nakilala. naka two piece na black ang suot nya ngayon my beach hat mukhang Señorita talaga ang dating. gumabi na di pa rin sila nag kita ni Michael. kinabukasan bumawi ng todo si Michael.

" Sophia.." pabulong na gising nito sa dalaga.

breakfast in bed ang ginawa niya dahil alam niya last day na niya masosolo si Sophia. my Bacon at fried rice with egg ang inakyat nya galing SA buffet table ng hotel.

" Sophia.." pabulong uli gising niya...

pero inabot lang niya ang kamay niya sakin at hinawakan ko naman.

at nahulog ako sa dibdib ni Sophia.

"oo, gising na ako.. paano ba naman ako di magigising? imbes na itayo mo ako. anjan ka sa dibdib ko"

at nag muling tatayo si Michael hinalikan ito ni Sophia sa pisngi.

" good morning Mike" wika niya

"breakfast"

"how thoughtful you are! thank you Micheal Santos" pag aakit na salita ni Sophia.

Kayang lokong Loko naman ito si Michael sa kanya. maganda na nga siya at pinapantasya ni Michael nilalandi pa nya ito.

" pang 3days natin ngayon sa Isla bukas ay babalik ka na ng Australia,

let's enjoy the day na mag kasama tayo gusto mo bang lumabas or gusto mo dito na Lang tayo sa room? tanong niya sa binata.

imbes na kumain si si Sophia parang gusto niya nag ibigay ang Bandera nito kay Michael. hinalikan niya ito at kinuha ang kamay at nilagay sa bewang nya. lumaban Naman Ng halik ito umibabaw ang dalaga sa binata ramdam na ni Sophia ang p*********i ni Michael

pero umakmang tatayo si Michael kaya natapos ang halikan nilang dalawa.

" Sophia, kumain ka na. tawagan ko lang si Beth." utos ni Michael kay Sophia

habang kumakain si Sophia ay napasigaw si Michael

"s**t! f**k them all! "

at nagulat naman si Sophia sa narinig Kaya ito natatanong

"Bakit? anong nangyari? do I need to worry too? tungkol ba Coconut factory ito?

" oo, kinansela nila ung shipping pa Indonesia bakit? do you check everything ng nasa Australia ako ha? Sophia? "

"oo, nakita ko din ung bank transfer, ng binalik nila ung ilang container ng mantika natin dahil amoy amag raw?"

" ok, pick up your things we need to leave"

nagmamadali at galit na Michael.

tinapos muna niya ang brunch nya kase breakfast and lunch na yun.

nag book agad Ng flight sila Sophia pabalik ng Manila. habang nasa eroplano sila pinagusapan nila ang problema sa coconut factory...

" oo, alam ko na ung issue na yon. at pinalinis ko lahat ng koprahan natin sa Quezon at Mindoro Baka kase sa production lang yun. and what about ung pinashipped mo sa Indonesia"

" mga coconut milk yon, Ewan ko rin bakit kinansela ng Custom Yun?."

"alam mo ba simula nga ng binigay mo sakin ang coconut factory, namuti ang mga buhok ko, para na akong 30's "

napatawa naman si Michael don.

"hahaha.. alam kong kayang kaya mo yan. ihandle ang mga tao ko. kung ako nga kaya mong patinuin? how about my employees. "

nakarating na sila ng manila tumuloy agad sila sa shipping port para icheck ang containers na ibinalik galing Indonesia. kung kaya pa ibenta na lang dito sa Pilipinas.

"pwde pa naman pero kaya bang habulin bago ang expiration date nitong mga to?" tanong ni Sophia kay Michael.

"kilala naman na nila ung produkto natin" Sabi ni Michael

" ok, don't worry too much babalik ka pa bukas Ng Australia, Kaya ko na to. mabuti pa umuwi na tayo sa hacienda namin sa Quezon. don kana mag stay muna para hanggang sa flight mo bukas kasama kita, please...Mike"

nag pasundo sila sa driver ng mga Santos, at nakarating na sila sa hacienda ng mga Balesteros. nag mamadaling sinalubong sila ng mga kasambahay para kuhanin ang mga dalang gamit nila. my mga pasalubong rin ang mga kasambahay at ang mga magulang nya. sa bawat bakasyon niya sa iba't ibang lugar di niya nakakalimutan si manang Wena. ang mayordoma ng mansion. lalo na ang mga magulang nito.

"manang, ipaluto mo nga kami ng daing ung dala namin. masarap yun kainin ngayon at pabalik na ito bukas sa Australia, panigurado di na sya makakain nito don"

" sige, ma'am Sophia. salamat pala sa mga pasalubong natuwa kaming lahat" aniya ni manang wena

tinawagan na ni Lolita ang lahat kasama ang mga magulang ni Sophia. si ginoong Renato at si ginaang Glenda Balesteros. para kumain ng hapunan. ang nasa lamesa ay daing na pusit, tuyo at dilis kasama ng kamatis at sibuyas

may sukang punakurat din at my mga isdang inihaw at liempo

masayang kumain ang lahat kasama ng mga kasambahay nila. ayaw kase ng Doña Glenda na may naiiwan at di kumakain kaya napakasarap kumain sa Mansion nila Sophia ng sabay sabay. ito naman ang pinagkaibahan nila ni Michael.

"ay, tita kay sarap naman po pala kumain dito sa inyo. para laging my handaan" sambit ni Michael kay Doña Glenda.

" oo, anak kasabay talaga namin sila kumain araw-araw kapag kumpleto kaming tatlo rito sa bahay" pahayag ni ginaang Glenda.

"Kaya pala masaya ang mansion na ito, di gaya ng aming bahay, malaki nga ngunit kanya kanyang buhay meron don. ayaw ng mama ko kasabay ang mga katulong namin."

natapos ang hapunan na may saya ang puso ni Michael at lalo syang humanga sa mga Balesteros. kaya mas gusto nya maging parte ng buhay ni Sophia. natulog na mag katabi ang dalawa kahit na my guess bedroom doon pa rin nya inisip matulog sa tabi ng dalaga. wala naman kaso sa magulang ni Sophia iyon dahil malaki ang tiwala nila sa dalawa. habang mag katabi sila ay nag uusap sila..

" bukas pa Australia na ako Sophia"

" oo nga at ma-mi-miss mo ako, wala ka ng bwi-bwisitin don "

"bwusit ba ako?, paalis na nga lang ako inaaway mo pa ako." malungkot na sinabi ni Michael

" joke ko lang naman iyon. na- offend ka naman agad. sempre wag mong kalimutan mag chat kapag andon kana."

hanggang lumalim ang gabi na nakatulog na si Michael sa kakadaldal ni Sophia.

" eto talaga ang dami ko pa sinasabi tinulugan ako."

tumayo at uminom muna ng tubig si Sophia. tiningnan ang cellphone at ang dami na naman message ni John sa kanya. binasa muna nya ito at nalaman na wala na pala siya sa Quezon napalipat na pala sya sa Rizal. medjo naging malungkot ang dalaga aalis na nga ang kaibigan nyang si Michael at ngayon ang Manliligaw nyang si John na tinatarayan niya ay nasa Antipolo Rizal na. Di na nya sinagot ang mga messages nito at tinago muli ang cellphone. humiga katabi ni Michael. umaga na at paalis na si Michael pa airport na sya. anjan na rin ang driver ng mga Santos. ng magising siya.

" Sophia..." sabay halik sa noo ni Sophia " aalis na ako, gising Ka na, baka sabihin mo di na naman ako namaalam sayo" malungkot na sinabi ni Michael

at unti unti dinidilat ni Sophia ang mga mata nito.

"ang naman pala Ng flight mo. salamat pa rin ginising mo ako. ingat ka don, lagi kang tumawag sa vacant time mo..promise sasagotin ko." pahayag ni Sophia. malungkot siya kase aalis na naman at matatagalan ang pag kikita nila ni Michael. bumangon siya para ihatid ang binata sa sasakyan nito. at nag paalam hinalikan niya ito ng matagal na ikinagulat na naman ng lahat. wala naman lebel ang relationship nila pero ang alam nila mag papakasal sila pag graduate ni Michael sa Australia ng Business management at ng Abogasya..

habang si Sophia ay Political Science pa rin ang kurso bago mag Abogasya.

5years after mag katext at tawagan sila ni John ay naibalik ulit sya sa bayan ng Candelaria Quezon muli nyang dinalaw ang dalaga sa Hacienda nito. maganda at Sophistikada talaga si Sophia. naabutan niyang nasa Hardin ito at pinag sasabihan si Jepoy. Di niya akalain na dadalawin Siya ni John sa Hacienda.

"Sir, si ma'am po ba ang hanap niyo? asa garden po Siya tuloy po kayo.." Sabi ni Lolita..

nagulat Naman ang dalaga makita niya si PO1 John Bautista Jr. na katayo sa hagdan nila sa Salas.

"ikaw na ba yan? John." tanong ni Sophia..

" Oo, ma'am.." " maganda ka pa rin kahit umiidad ka na. mas sexy at mas desente edukada." pahayag nito ng pagpupuri sa dalaga.

habang nagsasalita siya ay lumapit naman si Sophia sa kanya.

"makisig na lalaki Ka pa rin gaya ng dati"

"ano bang naparito mo?" tanong niya kay John.

"ikaw naman, sempre ikaw. ilalabas sana kita, at hihingi rin ako ng dispensa dahil di ako nakapunta ng graduation mo"

" okay, lang naman alam ko naman nasa serbisyo ka. Di pa mataas ang rango mo"

napalunok naman si John don. ang pait naman ng pagkakasabi nito. parang nagkamali ata ako ng punta. hanggang ngayon ay mataray at masungit ang babae ito sa akin. pero ano pa nga ba sa kanya tumibok ang puso ko.

lumabas sila at kumain sa mamahaling restaurant nag kwentohan ng nakaraan hanggang sa naitanong ni John kung birhen pa ba ito?

"ikaw naman, ang tagal mo na nga akong nililigawan Di mo KO ako mapasagot tapos itatanong mo sakin yan?"

"ahh, sumayad lamang sa isipan KO lalo't ang tagal na din kitang di nakikita. mag uusap lamang ay limitadong oras lang. Kaya wag mo sanang ikagalit.."

"nakow! alam na alam mo ang sagot oo naman..birhen to at sa aasawahin ko lamang isusuko ito."

napaisip ng malalim si John na isip nya na magkasama magkatabi sila ni Sophia sa kama at binabayo nya ito at nilalamas ang dibdib nito. Kay sarap isipin wika nya sa kanyang imagination.