Lutang akong pumasok sa loob ng bahay. Gusto ko sanang pumunta sa opisina pero ayokong magbigay ng dahilan para pag-usapan ako ng mga empleyado. Bumuntong-hininga ako at dahan-dahang umupo sa sofa. Tumitig ako sa kawalan, hindi ko namalayang umupo sa tabi ko si Brayden.
“Hey, bestie,” he snapped his fingers in front of my face, making me flinch back.
“Okay ka lang ba? You seem lost… and you came back too early. Is everything alright?” he asked, concern lacing his tone.
I nodded, forcing a smile, but I could see his frown deepen. He knew me better than anyone else. Alam niyang may bumabagabag sa akin kahit pilit kong itinatago.
“Saan si Klea?” I asked, trying to sound casual, but I knew I failed
Abala ang isip ko sa mga bagay na hindi ko maalis. A small part of me wanted to give Zayn a
