the lost billionaire son

tagumpay

cols "pOv"

Nakatulala ako sa sa kisame na parang andoon lahat ng kasagutan sa mga problema ko. Parang ang bilis ng mga pangyayari;noon tinatanaw ko lng ang babae na mahal ko, ngaun abot kona.. Pero malapit man ako pero tela ang hirap niya paring abutin.. pinipigilan kami ng mommy niya dhl mahrap lng ako. Kailangan ko nang kumilos baka mahuli ang lahat. lagi kaming nagkikita pag gabi at walang sawa kong pinapaeamdam ang pagmamahal ko dto na sinuklian naman niya.Muntik ko na itong angkinin nung gabing iyon alam kong kailangan ko lng iyong markahan para maging akin na siya ng tuluyan. hanggang isang araw nalaman ko na hindi na siya pwede pang makipagkita. gumuho bigla ang mundo ko na tela ang hirap buuin gang sa nakagaaa ng paraan ang dalaga na magkita kami kht sa huling pagkakataon.

Diko mapigilan lumuha nung tela nagpapaalam kami sa isat isa pero pilit kong kinakalma ang sarili ko dhl alam ko pati ang dalaga hirap na hirap din ngaun. Yong mga luha niya tila bumibiyak sa puso ko bawat hikbi nito. Di ko akalain na yon na nga ung huli nming pag uusap. Nagising ako isang umaga di ko na siya matawagan. Pumunta ako sa bahay nila at ang kaaambahay nila ang nakausap ko

" Iho pacnsya na pero hinatid na siya sa lungsod para mag aral." malunhkot na sabi ng kasambahay nila

Nanlulumo ako na tumalikod at dumiretso sa my talon.. Bumabagsak ang luha ko kasabay ng pagbagsak ng tubig sa talon. Pinilit kong nagpakatatag.

Napagdisisyonan kong lumuwas sa manila at ipagpatuloy ang pag aaral. Nangako ako na babalik ako at mas higit pa sa karapat dapat para sa kanya..

Sa umpisa mahirap pag sabayin ang pagpasok sa trabaho at pag aaral. Pero nakalipas ang isang taon nakatapos siya bilang engineer na may pinakamataas na grado at agad siyang nakapasa ng board exam na nasa number list.. maraming naghabol na kumuha sa kanya na mga kompanya pero mas ginusto niyang mag solo at kumuha ng maliliit na proyekto. Hanggang sa isang araw may nakuha siyang proyekto na sobrang laki.. Nung nakilala niya ay may ari tila may matagal na silang magkakilala. Ang gaan ng loob niya dto kaya ginawa niya ang best niya para sa building na pinapagawa nito. Di maiwasang humanga aa kanya ng matanda at nag invest ito sa maliit niyang kompanya at unti unti niya itong napalago. Masalas siyang bumisita sa matanda dahil magaan ang loob niya dto. nakwento munsan nng matanda na meron siyang anak sa dati niyang secretary pero naglaho nlng sila bigla at di na niya nakita.. Hanggang ngaun pinapahanap pa niya ito.. minsan parang nakikita niya dto ang mga mata niya. magkaparejas sila ng mata. magkasing kulay din sila pero matanda na kc ito pero makikita mo parin ang kisig nito kht my edad na

Kalaunan kinuha na niya ang nanay niya sa poder niya at binigyan niya ito ng iaang mansiyon.. Pinagtuunan din jiya nang pansin ang pagbili ng mga lupa sa probinsya at di kalaunan hectahektarya na ang lupa niya doon at ipinagkatiwala niya iyon sa ankel lucio niya..

"Kumusta na kaya siya? , naalala pa kaya niya ako?" yan lagi ang bulong niya sa tuwing nakikita ang stolen shot ng dalaga. meron dto ung kumakain sa isang restaurant na may kasamang lalaki at balita niya nanliligaw daw ito. At ito daw ang lalaki na nais ipakasal sa kanya. nakangiti ang dalaga kaya halos bumuga siya ng apoy dhl sa pag aakalang nakalimutan na siya ng dalaga.

Naging obsession niya ang pagpapalaki sa kompanya niya hanggang sa halos isa na siya sa top companies na namamayag. Minsan ipinakilala niya ang ina sa matanda na itinuring na niyang ama dhil sa napakalaki nitong tulong sa kanya..

Pagpasok plng nila sa opisina ng matanda ang nagulat na siya sa itsura nito na tila natigilan at naluluha hbng nakatingin sa ina. bumaling siya sa ina na ganun din ang itsura nito na tila natigilan sa pagkakita sa isat isa

" nay? siya po si mr. sebastian grey. Sir siya si nanay lucy ko.." pakilala ko sa kanila.

"Lucy ikaw ba talaga yan?" garalgal na boses ng matandang lalaki.

"Antagal kitang pinahanap; bakit nilayo mo ang anak natin.?" may hinanakit ng matanda. nagulat ako sa sinabi niya.

"ako nga to sebastian. hindi ko kagustuhan na lumayo at ilayo ang anak mo sayo.. natakot ako nung pagbantaan ako ng mama mo na ilalayo niya aatin ang anak ko.. at tatanggalin ka niyang tagapag mana. Ayaw kong makita ka na naghihirap dahil sakin , alam mong mahal na mahal kita kaya ko yon nagawa" mahabang paliwanag ni nanay habang umiiyak. mag kakilala pala sila nagugukat talaga ako sa mga nangyayari.

" S akala mo naging maayos ang buhay ko nung umalis kayo ng anak natin lucy? hindi araw araw akong malungkot at nagdurusa. araw araw kong iniisip kong saan ako nagkamali sayo.Nawalan din aoo nang buhay nung araw na umalis kaya. Tinanung mo man lng sana ako kung saan ako sasaya? hindi mo alam kayo ang buhay ko. Walang silbi ang kayamanan na meron ako kung wala kayo lucy" humahagolhol na ang matanda..

" Siya ba ang anak ko lucy?" sabay tingin sakin na kumikislap ang mata.

"Patawarin mo ako sebastian kong nilayo ko sau ang anak mo. Masyado lng akong nabulag ng mga pangyayari. Siya ang anak mo si cols. Cols siya ang tatay mo" sagot ni nanay.

"Anak ko" lumapit sya sakin at niyakap ako ng mahigpit.

" Kaya pala ang gaan gaan ng loob ko sayo. kaya pala hinahanap hanap kita pag umaalis ka pag dinadalaw mo ako. Patawarin mo ako anak kong di kita nakilala" dugtong niya.

"Papa" sambit ko at tumugon sa yakap niya. Ganito pala ung pakiramdam ng may ama.

"Oo anak tawagin mo akong papa. Matagal ko itong pinangarap. Bigyan mo ako ng pagkakataon na makabawi sayo anak " sabi niya at kumawala na sakin...

" halikayo upo kau."Sabay giya samin sa may sofa sa opisina nya.