Alarmın sesi ile uyanıp , gözlerimi zorda olsa açtığımda, beynime hücum eden tek düşünce , Alper'in dün sabah bana söylediği sözler oldu. '" Umarım babamın senin için yaptıklarını anlar ,aptalca şeyler yapmazsın Hazal" deyişi, tabi bunları söylerken yüzündeki ifade hiçte yatsınacak türden değildi. Perdelemeye çalışsa da sanki biraz tehdit vardı bakışlarında.
Gözlerimi biraz sinirle kısıp "Ne demek istiyorsun sen Alper? "diyerek soracak oldum fakat kelimeler daha ağzımdan dökülmeden maalesef o anda telefonum çaldı. Sinirli bakışlarım hala daha Alper'in üzerindeyken de " Efendim!" diyerek cevap verdim. Hatta telefonun ucundaki Sezgin şefin telaşlı ses tonuyla ."' Hazal her neredeysen ve de ne yapıyorsan derhal bırakıp merkeze gel! Konuşmamız lazım' deyişiyle dahi bakışlarım başka
