เวนิสาเงียบไปเมื่อได้ฟัง มันก็จริงละนะที่เขาพูด แต่เธอพยายามไม่นึกถึงมัน และแทบลืมไปแล้วด้วยซ้ำ เธอเอาแต่ทำตามความฝันของตัวเอง ไม่เคยเหลียวแลมารดา ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าท่านทำงานหนักหรือเปล่า
“แม่เธอ...ขายบริษัทหมดแล้ว เหลือแค่ห้าง V&V เหมือนว่าท่านจะโดนโกงนะ ต้องหาเงินมาใช้หนี้แทนอะไรทำนองนั้น”
ปากกาในมือเวนิสาหล่นลงบนโต๊ะ เธอหันมองศศินอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ฉันได้ยินพวกผู้ใหญ่คุยกันน่ะ แม่เธออาจโดนฟ้องถ้าใช้หนี้ไม่ทัน ท่านไว้ใจคนในบริษัทมากเกินไป ตอนนี้...ท่านคงกำลังวิ่งเต้นหาเงินใช้หนี้อยู่”
“จริงหรือคะ ทำไมแม่ไม่เคยบอกอะไรฉันเลยล่ะ”
“บอกแล้วเธอจะช่วยอะไรได้ล่ะ ตอนนี้สิ่งที่ท่านต้องทำ นอกจากหาเงินมาใช้หนี้ ก็คือบริหารห้าง V&V ให้ดีที่สุด อย่างน้อยมันก็ทำให้ท่านไม่ดูแย่ในวันที่ธุรกิจตัวอื่นๆ หลุดมือไป ห้างนั้นน่ะ ลูกค้าเยอะที่สุดในประเทศแล้ว”
เวนิสาเริ่มหนักใจ ทำไมเธอไม่เคยรู้เรื่องพวกน
