“ไม่ใส่ใบโหระพาเหรอ”
เวนิสาไม่ตอบ เธอยิ้มนิดๆ ก่อนจะเริ่มลงมือทำผัดพริกแกง เริ่มต้นด้วยผัดพริกแกงกับกะทิพอหอม ตามด้วยหมูสามชั้น หมูสุกก็ใส่ถั่วฝักยาว ปรุงรสด้วยน้ำตาลน้ำปลาแล้วโปรยใบกะเพราใส่เป็นอันเสร็จเรียบร้อย เธอตักผัดแยกใส่อีกกล่อง กลายเป็นอาหารกล่องสองชุด บรรจุลงในถุงผ้าแบบเก็บความร้อน
“อืม...หอมจัง”
“แน่นอน...ฝีมือเชฟนี่คะ” หันมายิ้มมาดมั่น แต่ศศินส่งสายตาเจ้าเล่ห์ตอบกลับมา
“ฉันหมายถึงเธอน่ะ หอม..”
จุ๊บ...
จุมพิตเบาๆ ที่ข้างแก้มเนียนแต่กลับสั่นสะเทือนไปทั่วหัวใจของเวนิสา ดวงตาคู่งามเบิกโต มองเขาอย่างอึ้งๆ
“แค่นี้ก็อึ้ง ไหนบอกว่าอยากสร้างความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงไม่ใช่เหรอ นี่ไง จุ๊บเบาๆ เราจะได้คุ้นเคยกันยังไงล่ะ” บอกแล้วดึงเอาถุงข้าวกล่องมาถือไว้ ก่อนจะเดินออกจากห้องครัว ปล่อยเวนิสาให้ยืนอึ้งอยู่อย่างนั้น
หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ มองประตูทั้งที่ศศินเดินออกไปแล้ว อะไรของเขากั
