จุ๊บ!
“เฮ้ย พี่!?” เธอท้วงเสียงขรม เอามือข้างหนึ่งปิดปากตัวเองไว้ เขาทำอะไรกัน ไม่อายชาวบ้านบ้างหรือ
“พวกนั้นจะได้เลิกมองเธอซะที เดินเร็วๆ ล่ะ ฉันไปก่อนนะ”
แล้วศศินก็ล่วงหน้าไปก่อน เวนิสาเดินตามมาแต่ไม่ได้เดินเข้าไปขัดจังหวะศศินกับรวีกานต์ พวกเขาแบ่งไอศกรีมให้กันคนละถ้วย กินไปก็หันมองนักร้องบนเวทีเตี้ยๆ ไปด้วย รอยยิ้มสดใสของศศินกระจ่างทั่ววงหน้าเขา เธอไม่ค่อยเห็นเข้ายิ้มแบบนี้บ่อยนัก เต็มที่ก็แค่อมยิ้มน้อยๆ ยามอยู่กับเธอ รวีกานต์คงถูกใจเขาสินะ เขาเคยบอกว่าอยู่ใกล้หล่อนแล้วสบายใจ บางที...รวีกานต์อาจสมหวังในความรักคราวนี้ก็เป็นได้
___________
ดวงตะวันลาลับขอบฟ้า บอกเวลาว่าค่ำเต็มที สาวๆ มาส่งศศินที่รถ
รวีกานต์ยืนอยู่ข้างประตู ในขณะที่เจ๊หวานกับเวนิสายืนรออยู่ห่างๆ
“วันนี้สนุกมากเลย ไม่ใช่การเดตแต่เหมือนเดตยังไงก็ไม่รู้” รวีกานต์ว่า
ศศินพยักหน้า มีรอยยิ้มบางๆ แต้มแต่งวงหน้าให้ดูน่าหล
