[9]
เสี้ยวใจที่ให้มา
___________
หนุ่มสาวมาพร้อมกันที่ริมบึงใหญ่ แดดยังแรงแต่ร่มไม้สองข้างทางช่วยบังมิให้ร้อนมากนัก ทุกคนทักทายและทำความรู้จักเพื่อนใหม่พอหอมปากหอมคอ รวีกานต์ไม่ได้สงสัยในตัวบิ๊กบอสกับเพื่อนสาว ต่างกับเจ๊หวานที่จับตาดูท่าทีของเวนิสาและศศินไม่วางตา
“ดีจังเลยนะคะ บอสรู้จักยัยวีด้วย” รวีกานต์ท้วง
“อ่าครับ คือ...พ่อผมสนิทกับคุณแม่ของคุณวีน่ะ”
“อ้อ...อย่างนี้นี่เอง” รวีกานต์ว่าแล้วยิ้ม หันไปมองเพื่อนสาวอย่างค้นคว้า สงสัยตงิดๆ ว่าทำไมเวนิสาถึงไม่บอกเรื่องนี้ตั้งแต่ทีแรก เจ้าตัวบอกเพียงแค่ว่ามารดาของหล่อนนั้นรู้จักบ้านศิวเขศรเฉยๆ
เวนิสายิ้มเจื่อนๆ ขยับหมวกปีกกว้างบนศีรษะอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี
“เราก็แนะนำตัวกันแล้ว เริ่มปั่นจักรยานดีไหมคะ ปั่นไปรอบบึงสักรอบแล้วค่อยไปหยุดดูดนตรี น่าจะใช้เวลาสักชั่วโมง”
เจ๊หวานแนะ เวนิสาเห็นด้วย เธอหันไปจับจองจักรยานคันเดียวกับเจ๊หวาน
“
