BÖLÜM 39 (Part 1)

2882 Words

Duru ERSAN Bizimkilerden ayrıldığımızda bizi bekleyen jete bindik. Hepimiz için ayrı jet hazırlattıklarına inanamıyorum. Ne gerek vardı bu kadar masrafa? “Güzelim çok sessizsin. Yoruldun mu?” Umut’un sesi ile ona döndüm. “Çok güzeldi ama yorucuydu.” Deyip kemerimi bağladım. Umut da kemerini bağladığında elimi tutup üzerini öptü. “Bu andan sonra biz bizeyiz güzelim. İstersen 1 ay balayı yapabiliriz.” Diyen kocamla kahkaha attım. “Abartma istersen kocacığım.” Dediğimde gözleri mümkünmüş gibi daha da koyulaştı. “Ben sana otele vardığımızda kocacığımı göstereceğim yavrum.” Deyip beni süzünce yutkundum. Umut’un imasıyla sanki bedenim ateş almıştı. Kıpırdanma hissine zorla engel olup yüzüme bir gülümseme kondurdum. “Elinden geleni ardına koyma kocacığım.” Dediğimde Umut çapkınca sırıttı

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD