เช้าวันนี้หลังจากตื่นขึ้นมาฉันก็เดินลงไปช่วยป้าเพ็ญทำนู่นทำนี่จนเสร็จสิ้นและมาแอบนั่งเล่นเกมอยู่ที่สวนหลังบ้าน
ที่ฉันมาที่นี่บ่อยๆ เพราะมันสวยมากแถมยังไม่มีใครกล้ามาอยู่ที่นี้อีกด้วย รวมถึงพี่สงครามเพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี้ก็ไม่เคยเห็นเขามาหลังบ้านเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
"อย่าพึ่งตีป้อมดิวะ ช่วยหน่อย"
(มึงก็อย่าพึ่งบวกดิวะ)
กระแห่ม
เสียงกระแห่มก็ไม่ได้ช่วยทำให้ฉันหลุดออกจากเกมได้เลยเพราะรู้ว่านั่นเป็นเสียงใครที่เดินเข้ามา แต่ก็ขอเล่นหน่อยเหอะ
"เดี๋ยวพี่ครามมาเห็นก็โดนดุอีกหรอก"
"หนูเลยแอบมาเล่นนี้ไงคะ"
"รู้ไหมว่าที่นี่เมื่อก่อนพี่ครามเขาชอบมากเลยนะ"ฉันทำได้เพียงพยักหน้าเป็นการตอบกลับพี่สงกรานต์เพียงเท่านั้น
"เธอชอบพี่ชายฉันไหม"
"หนูไม่กล้าชอบพี่เขาหรอกค่ะ พี่สงครามเป็นเจ้านายของหนู เขาสามารถปล่อยหนูไปเมื่อไหร่ก็ได้"
"แต่เธอจะห้ามความรู้สึกของตัวเองได้งั้นหรอเฌอเอม"และนั้นทำเอาฉันถ
