พอพวกพี่เขาตะโกนพูดนู้นนี้นั้นเสร็จก็สั่งให้ปีหนึ่งและปีสองทำโทษด้วยการลุกนั่ง ซึ่งขาที่พึ่งเกิดอุบัติเหตุใหม่ๆ และฉันไม่อยากมีปัญหามากจึงพยายามข่มตัวเองให้ทำโทษถึงแม้เพื่อนๆ จะห้ามแล้วก็ตาม
แต่เหมือนยิ่งฝืนฉันยิ่งเจ็บขึ้นหลายเท่าตัวและล้มลงไปกับพื้นเพราะความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา และเผลอหันไปมองที่ข้อขาของตัวเองที่บวมเป่ง
"4 5 //อ๊ะ"
"เฌอ พอเหอะ"กายรีบถอดรองเท้าของฉันออกมาดูและนั่นแหละเลยรับรู้ได้ว่าข้อเท้าของฉันบวมมากแค่ไหนแถมยังมีรอยชกชํ้าอีกด้วย
"ตรงนั้นเป็นอะไรกันครับ!!"
"เพื่อนบาดเจ็บครับ"รุ่นพี่ที่เป็นฝ่ายพยาบาลเดินเข้ามาดูอาการฉันและเดินพาไปนั่งข้างๆ แถวโดยมีพี่สงกรานต์และเพื่อนที่เดินมาดูและเพื่อนๆ ที่ยังคงโดนทำโทษต่อ
"น้องเป็นอะไรมากไหม"
"น้องเท้าบวมมากเลยค่ะพี่สงกรานต์"ไม่ว่าเปล่าจู่ๆ พี่เขาก็อุ้มฉันขึ้นในท่าเจ้าสาวและเดินพาฉันไปที่รถทันที โดยมีสายตาของพวกพี่ๆ และกลุ่มเพื่
