"อย่าเลยดีกว่าครับ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว"ไม่รู้เลยว่าจะยอมทนเห็นคนตรงหน้าทะเลาะกันได้นานแค่ไหนแต่ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็ไม่คิดที่จะยอมหยุดการทะเลาะกันแบบนี้เลยด้วยซํ้า
"ถ้าพวกพี่ไม่หยุด เฌอจะไม่ยอมคุยกับพวกพี่จริงๆ ด้วย!!"และนั่นแหละไม่น่าเชื่อว่าพวกเขาจะยอมหยุดให้กับฉันงั้นหรอ แต่ฉันก็ยังคงยืนกอดอกทำหน้ามุ่ยไม่พอใจมากนักที่ทั้งสองเป็นแบบนี้เพราะฉันเอง
"เก่งใช่ย่อย"
"หุบปาก!!"ฉันจ้องมองไปทางต้นเสียงที่เอ่ยดุลูกน้องก่อนที่จะลากพาทั้งสองคนไปทำแผลที่ด้านล่าง ฉันนั่งมองพวกเขานิ่งไปที่กอดอกมองหน้าฉันที่นั่งอยู่อีกทางหนึ่งแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
"พวกพี่เป็นบ้ากันไปแล้วรึไง พวกพี่จะมาทะเลาะกันเพราะเฌอหรอคะ พวกพี่เป็นพี่น้องกันนะเฌอขอล่ะค่ะให้เรื่องนี้มันเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะคะ เฌอไม่สบายใจเลยที่พวกพี่จะมาทะเลาะกันแบบนี้"ใครจะไปสบายใจได้ในเมื่อรู้ทั้งรู้ว่าเรื่องทั้งหมดมันเกิดมาจากตัวฉันเอง
"โอเครค่
