พอกลับมาถึงที่คอนโดฉันก็ชะงักเล็กน้อยเมื่อเปิดประตูรถมาและพบกับรถของพี่สงครามที่จอดอยู่ ก่อนที่พี่สงกรานต์จะเดินเข้ามาจับมือฉันไว้และเดินพาฉันเข้าไปในตึกทันที
ไม่รู้ว่าจะใช่เขาใช่ไหมแต่ฉันไม่อยากเจอพี่สงครามมากๆ เลยจริงๆ เพราะยังรู้สึกกลัวและน้อยใจที่พี่เขาทำแบบนั้นกับฉันอยู่ รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นคนยังไงแต่ทำไมฉันกลับยิ่งชอบเขามากขึ้น
แกร๊ก
พอเปิดประตูเข้ามาในห้องก็เจอเข้ากับพี่สงครามที่นั่งนิ่งมองไปทางโทรทัศน์ที่กำลังฉายหนังอยู่ พอเข้าไปถึงพวกเราก็ไหว้พี่เขาตามมารยาทแต่เหมือนกับว่าพี่สองครามจะนิ่งเฉยมากกว่าเดิมอีก
"กูมีเรื่องจะคุยด้วย ส่วนตัว!!"พี่สงครามเน้นคำว่าส่วนตัวเป็นอย่างมากและหันมาจ้องมองฉันนิ่ง แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจและหันไปพูดกับพี่สงกรานต์แทน
"เฌอไปอาบน้ำก่อนนะคะ เหนียวตัวจะแย่"
"ได้เลยค่ะ"ฉันเดินผ่านพวกพี่เขาและมุ่งตรงเข้าไปในห้องทันทีอย่างไม่ได้สนใจพี่เขาเลยด้วยซํ้า
"พี่มีอ
