Fatma uçağa bindi, koltuğuna geçti. Kendisini o kadar yalnız hissetti ki… Az önce etrafımda bir sürü insan vardı, şimdi bu koltukta tek başıma oturuyorum, diye düşündü. Fatma’nın gözleri dolu dolu oldu. Evimde ayaklarımı uzatmış hamileliğimin tadını çıkaramadım. Kocam vardı ama aş erdiğimde bir şey isteyemedim. Büyüklerimize torunları olacağı müjdesini dahi veremedim. Onların da hakkına girdiniz Bervan, değer miydi bunca insanı kaybetmeye? Hadi şimdi sen düşün artık… Gencecik yaşımda dul kaldım, bir daha döner miyim? Ne hayallerimiz vardı… Çocuğum doğduğunda başucumda olsaydın, ailelerimiz o anımıza şahit olsaydı ne olurdu sanki? Ah Bervan, ah! İşte gidiyorum. O Rojin de rahat etsin, Urfa da sizin olsun, her şey de sizin olsun pis mahluklar.
Bervan, uçak harekete geçtikten sonra, “Fatma b
