Bervan amcasının yanından çıkarken kafası karmakarışıktı. Amcası onu fena haşlamış ama en sonunda, küçük çocuğu düşünerek “bir konuşurum” demişti. O akşam amcası eve gittiğinde karısını, yani Bervan’nın yengesini yanına çağırdı.
— Hanım, sen Fatma’nın annesine git. Onunla konuş, bari çocuk için biraz yumuşasın. Fatma ne kadar haklı olursa olsun, çocuğun baba sevgisinden mahrum kalması yazık olur.”
Yengesi önce itiraz etti:
Amca derin bir nefes aldı:
— “Ben de kızgınım. Ama mesele artık Fatma ile Bervan değil, mesele o çocuk. Çocuğun geleceği için bir yol bulmak lazım.”
Ertesi gün yengesi, Fatma’nın annesine uğradı. Kadın onu görünce şaşırdı, buyur etti. Çay eşliğinde uzun uzun oturdular. Yenge lafı dolandırmadan söyledi:
— “Bacım… Biliyorum kızgınsın, haklısın da. Ama Bervan çok pişm
