Bervan, Fatma’nın karşısında oturuyordu.
Kalktı ve Fatma’nın yanına geçti.
Fatma, kafasını onun omzuna yasladı. O da kolunu Fatma’nın omzuna attı ve bir saate yakın öylece oturup sohbet ettiler.
Bervan,
“Fatma, kendini bana anlatsana biraz.”
Fatma,
“Ben yalan sevmem. Yalan dediğim, böyle büyük yalanlardır; karşındaki insanın hayatını etkileyecekse affetmem. Ha bir de sevdiğim insanın benden bir şeyler saklaması hiç hoşuma gitmez. Eğer bir gün beni sevmeyeceksen ya da sevgin biterse, bana ihanet etme, bana söyle. Ben senden ayrılırım. Ben, beni sevmeyen bir insanla asla bir arada durmam.”
Bervan,
“Saçmalama. Ben seni ömür boyu seveceğim. Senden başkasına bakarsam taş olurum, seni üzmem. Sen merak etme, sen bana güven.”
Fatma,
“Saat ne çabuk geçmiş. Kalkalım, geç kalmayalım. Alışve
