Rojin, Civan’ın verdiği sahil kenarındaki kafeye gelmişti. Civan gelince:
— Merhaba, dedi.
Civan da:
— Merhaba, buyurun oturun. Aç mısınız, yemek yemediyseniz yemek yemeye de götürebilirim sizi.
— Hayır, teşekkür ederim. Yemek yedim ben.
— Buyurun, sizi dinliyorum.
Rojin:
— Merhaba, ben Rojin. Urfa’dan geliyorum, Fatma’nın arkadaşıyım.
Civan:
— Ya öyle mi, memnun oldum. Fatma nasıl, iyi mi?
— İyi, iyi.
— Konu neydi? Merak ediyorum da… Ta buralara kadar gelip beni görecek kadar mühim olan şey neymiş, doğrusu merak ettim.
— Ben Fatma ile çok samimiyiz. Neredeyse bana her şeyini anlatır diyebilirim.
— Ya öyle mi? Evet, beni ilgilendiren kısmı merak etmeye başladım iyice. Fatma’nın evlendiğini biliyorum ama kiminle, ne zaman, nasıl evlendi bilmiyorum. Evlendiği kişi kim bilmiyorum
