Chapter 54
I am proud of myself because I have survived the days I thought I couldn’t and it was a week ago after I was hospitalized.
I was in the kitchen and sitting in a chair while eating lunch with my mom when she suddenly spoke to me.
“So, what are you up now?” Mom asked me, marahan kong inangat ang aking mukha at tumingin sa kanya at pagkatapos ay umiling ako dito.
“Nothing..” malungkot na sabi ko sa kanya, nakita ko itong nagsalin ng tubig sa baso at nilagok iyon hanggang sa maubos ang laman at muling tumingin sa aking mukha.
“Why don’t you try to leave our country? Subukan mong bisitahin ang mga pinsan mo sa labas. I’m sure na matutuwa sila pag-nakita ka.” Nakangiting sabi nito sa akin, bahagya naman akong ngumiti sa sakanya at nakahanap ng maliit na pag-asa para manumbali
