"Sadece...40...Gün..."
"Bana duygulardan bahset küçük kız, herkesin övündüğü ama asla sahip olamadıklarından..." Öksürerek gözlerimi açtığımda etrafı bir müddet bulanık gördüm. Neler olmuştu böyle? Neden bedenimi kontrol etmekte zorlanıyorum? Elimi kaldırmak istedim ama öyle bir acı saplandıki nefesim kesildi. Buruşturduğum yüzüm ile sağ koluma baktım korkarak. Saatin olduğu kolum yara bere içindeydi. Korkuyla etrafa baktım. Hastaneden bozma bir hücre miydi bu? "Günaydın." dedi biri. Bir Türk? Telaşla olduğum yerden etrafa baktım. Az önce uyanan ben değilmişim, beş saatlik bir koşudan geri dönmüşüm gibi. Nefes nefese bakınıyordum etrafa. "Neredesin?" dedim bir umutla. Yattığım yatağın tam karşısındaki parmaklıkların önünden biri geçti. Burnuma dolan metalik koku midemi bulandırdı. Lehim kokuyordu etraf.
- Writer
