Giray kendine doğru yaklaştıkça, o da geri geri gidiyordu. Sonunda sırtında soğuk duvarı hissettiğindeyse, gözlerini kapatarak sessizce akıttı gözyaşlarını.
"Öldür beni... Öldür ama dokunma!"
Bu sözlerle Giray olduğu yerde kalakaldı. Onunla birlikte olmaktansa ölmeyi bile göze alıyordu demek ki. İlk kez içinde gerçekten büyük bir acı duydu. O bir zalim değildi ki, birinin ölümünü istesin.
"Çünkü yemin ediyorum. Eğer bana dokunursan, ben kendimi öldürürüm," diyerek sözlerine devam etti Hayal.
Sonra da gözlerini açarak bakışlarını kararlılıkla Giray’ın gözlerinin içine dikti. Artık yapacak bir şeyi yoksa da, Giray aklından geçenleri bilmeliydi. Eğer gerçekten onu zorlamaya kalkarsa, hiç düşünmeden kıyabilirdi canına. Dayanamazdı bu yükle yaşamaya.
Bacaklarında derman kalmamıştı artık.
