Babası ve annesini uğurladıktan sonra salona geri döndü. Billur Hanım hâlâ oğlu Arda’nın omzunda gözyaşı döküyordu. Giray ise ağrıyan başını ovuyordu eliyle. İstemeyerek Giray’ın yanına geçip oturduğunda Arda’nın bakışlarıyla kesişti bakışları. Sanki onu çözmeye çalışır gibiydi.
Bakışlarını Meriç’e doğru çevirdiğindeyse onun iki günün verdiği yorgunluk ve acıyla oturduğu kanepeye kıvrılmış bir şekilde uyuduğunu gördü.
"Ben Meriç’in üstüne bir battaniye getireyim," diyerek kalktı oturduğu yerden.
Birçok kez bu eve gelip gittiği için, ne nerede çok iyi bilirdi. Özellikle zamanının çoğunu Meriç’in odasında geçirdiği için battaniyenin de tam yerini biliyordu.
Tekrar aşağı indiğinde Giray’ın toparlandığını gördü.
"Gidelim mi Hayal?"
"Gidelim."
O ana kadar sesini çıkarmayan Billur Hanım b
