Bilmem kaçıncı kez adımlıyordu hastanenin önünü. Onca zaman geçmişti ama Hayal hâlâ çıkamamıştı dışarı. Arda da beklemekten çok sıkılmıştı. Aslında sıkılması problem değildi ama Hayal ve Yusuf Bey'in neler konuştuğunu çok merak ediyordu. Özellikle Yusuf Bey'in söylediği sözlerle kızını üzmesinden çok korkuyordu. Hayal son dönemde çok fazla acı çekmişti. Daha da fazlasına katlanamazdı. Bu yüzden burada eli kolu bağlı bir şekilde beklemekte çok can sıkıcıydı.
Birkaç adım daha attıktan sonra arabasının yanında durdu. Sigara kullanmamasına rağmen canı sigara çekmişti. "İnsan böyle anlarda sigaraya sarıyor galiba," diye düşündü yarım gülümsemesiyle. Ellerini pantolonunun ceplerine soktu ve gelen geçen insanların üzerinde dolaştırdı bakışlarını. Herkes kendi derdindeydi işte. Herkesin kendisin
