Ever Been Mine

CHAPTER 26

Tulalang nakahiga sa tanning bed si Julie. In just 2 days...aalis na si Elmo.

Matagal na din pala pinaplano ng mga magulang nito ang paaralin ang lalaki sa ibang bansa.

Sabagay, if you wanted to become the head of a large corporation, you needed to be the best. And to be the best you have to learn from the best.

Siya kasi ay hindi pa rin alam ang gagawin sa kanyang buhay.

What would you do if the boy you loved was going away? 

Mugto na ang mata niya sa kakaiyak. Ayun na lang naman ang pwede niya gawin eh. Umamin nga si Elmo...he loved her too. Pero ano pa, aalis din naman na ito. 

Sa ngayon ay wala ang lalaki dahil inaasikaso ang mga kailangan gawin sa paglipad nito sa New York. 

She glanced at her phone and saw that Maqui had texted her. 

From Bes: 

Kamusta ka bes? Gusto mo labas tayo? O punta ako dyan sa inyo? 

Oo alam na nito ang nangyari. As in lahat. Siyempre sasabihin niya dito lahat ng mga kaganapan sa buhay niya. She was her best friend after all. 

She texted a quick and reply and continued lying down there on the tanning bed. 

Wala pa atang sampung minuto ay narinig na niyang may pumapasok sa loob ng kanilang bahay. Napalingon siya mula sa kinahihigaan at hinid na nagulat nang makita ang pinakamatalik niyang kaibigan na naglalakad sa living room ng kanilang bahay at ngayon ay papunta sa kanya sa may tanning chair. 

"Hi." Maqui said with a small smile as she sat beside Julie and hugged her close.

"Bes..." Ungot ni Julie Anne. 

Narinig niyang napabuntong hininga si Maqui bago ito napapalatak. "Tangina mo tadhana ano ba problema mo sa best friend ko?!" Sa sobrang lakas ng sigaw nito ay medyo nag echo pa nga sa bahay. 

That brought a small smile to Julie's face. Minsan talaga ang best friend lang niya ang kailangan niya para ngumiti. 

"Bakit ganun no Maq? Hindi ba talaga kami pwede magsama ni Elmo?" Julie asked as she hugged Maqui's small waist. 

Maqui kept hugging her back, the side of her face laid on top of Julie's head. "Pwede naman bes eh, bakit ilang taon ba siya doon?" 

"3 years..." Julie said forlornly. She sighed as she pulled away and then looked at Maqui. "Ang sa akin lang Maq, hindi pa nga kasi namin na eexplore yung totoong relationship na masasabi ko na kami talaga, yung hindi pang kama tapos maghihiwalay na kaagad kami ng tatlong taon?" 

Maqui looked at her. Para bang iniisip muna nito ang sasabihin bago sa wakas ay nagsalita. "Bes...ang cliche nitong sasabihin ko pero...diba kung kayo naman talaga ang para sa isa't isa, sa dulo kayo pa rin talaga." 

Sighing, Julie nodded her head at that. Tama naman talaga si Maqui. 

Natigil ang usapan nila nang mag ring ang telepono ni Julie Anne. 

They both looked at the caller ID and was greeted with Elmo's handsome face smiling up at them from Julie's phone. 

Maqui looked at Julie first before smiling. Kinurot nito ang tagiliran ni Julie Anne. "Asus, o siya, sagutin mo na yung tawag. Uwi muna ako." She said before looking at Julie Anne. "Bes kung ako sayo, lubus lubusin niyo na ni Elmo ang natitirang araw niyong dalawa." 

Umalis na si Maqui nang sagutin ni Julie ang tawag ni Elmo. 

"Hello?" 

"Manski?" Came Elmo's deep voice. 

Julie sighed as she savored the sound. "Yeah?" She uttered. 

"Nasa bahay ka ba?" 

"Ah oo, nandito ako sa may tanning bed." 

"Mag impake ka..." 

Nanlaki mata ni Julie sa sinabi ng lalaki. 

No hindi sila nagtanan. But Elmo did want to bring her somewhere. 

"Sasakay tayo dyan?!" Julie yelled as the propellers of the helicopter noised around them. Dinala siya ni Elmo sa building ng Magalona corporation kung saan nandon ang priavte chopper nila. 

"Yeah! Let's go!" Elmo smiled and held her hand in his before pulling her towards the chopper. 

This was all so spontaneous! But Julie let herself be alive again. She just wanted to be happy even if just for these last few moments they had. 

The pilot helped him and Julie inside, getting them ready and strapped on. 

"Ready na po sir Elmo!?" The pilot asked. 

Elmo raised a thumb up and so did Julie who was sitting beside him. 

And in a few moments, the chopper started flying. 

Julie smiled as she and Elmo looked at the view below them. 

"Hindi ka na takot sa heights?" Panloloko pa ni Julie sa lalaki. Liningon niya ito since siya ang nasa bintana banda. 

Elmo smirked in answer before kissing the tip of her nose. "Not when I'm with you." And they smiled at each other. 

It took less time by chopper of course to get to where they needed to be.  

'We're in Baler." Tila hindi makapaniwala na sabi ni Julie nang makita ang dagat sa harap nila. 

Elmo smiled as he held her hand and brought her first to the hotel room. 

"This was not what I was expecting when you asked me to pack my bags." Sabi pa ni Julie nang makapasok sila sa loob ng kanilang room. "Alam ba ni lolo ito?" Ang alam niya kasi ay si Elmo ang nagpaalam para sa kanay sa lolo niya. At ang alam lang din naman niya ay pumayag si Lolo Jim. 

Elmo smiled at her. "Yep, told me to be careful and all. And then told me that we better get going." 

Julie sighed as she looked at Elmo who was happily unpacking their bags. 

Kakaunti lang ang binaon niyang damit, and she didn't bring a swim suit!

"Manski naman eh, wala ako dala swimsuit." Sabi pa niya dito. 

Elmo chuckled and looked at her as he brought their bags to the side. "Ako meron..." 

Julie rolled her eyes. "I will not be wearing your swim trunks." 

Dito na natawa si Elmo. "No Manski I mean I bought you a swim suit. It's blue, my favorite color on you." Sabi pa nito at nagtaas baba ng kilay. 

Hinampas ni Julie ang balikat ng lalaki na tumawa lamang sa kanya. Inabot nito ang suit case at may linabas nga na asul na two piece bikini. 

Nanlaki ang mata ni Julie na hinablot ito mula kay Elmo. "Manski!" 

"What? You'd look great in them." Sabi pa nito at napakagat labi. He turned her around to the direction of their hotel bathroom before swatting her bottom. 

"Ah!" 

"Dali na bihis na doon." 

"Manski!" 

Julie locked herself inside the bathroom for a while. Ano ba kasi itong ginagawa nila. She sighed. Bahala na. She would enjoy this day first.

Matapos makapagbihis ay medyo nahihiya pa siya lumabas sa banyo pero di namab kasi pwede na buong araw siya magkukulong doon diba.

She exited the bathroom in time to see Elmo already in his swim trunks.

Ngumisi ito nang makita siya.

Ayan bumalik nanaman ang ilang niya sa katawan.

"Hey, you look beautiful, don't worry." Sabi pa ni Elmo at lumapit para halikan ang kanyang noo. 

"Ano una natin gagawin?" Julie asked.

"WHOOOOOO!"

Julie watched as surfers surrounded them here and there.

Alam niya na marunong mag surf ang lalaki dahil kapag summer ay nagagawi talaga dito ang pamilya Magalona.

"Just paddle then when the waves come, you push yourself up and just ride." Instruct naman sa kanya ni Elmo.

Sakto ay may nakita silang paparating na magandang alon.

"Teka pakita ko sayo." Sabi pa nito. Julie laid still on her own board as she watched Elmo paddle to the wave before getting on his legs and riding the waters.

"Wah ang gwapo nung lalaki!"

"Kita mo toh te? Ito yung girlfriend! Kabog! Ang ganda mg muhka!"

Julie smiled to herself. At least dito walang judgement ang mga tao sa kanila. They just saw a couple surfing.

Teka...couple na nga ba sila ni Elmo?

"Whoo! Your turn Manski!" Sabi ni Elmo nang makabalik sa kanya at hinagod pa ang basang buhok.

"Manski kinakabahan ako." Sabi pa ni Julie Anne.

"Kaya mo yan ikaw pa." Elmo smiled.

"Ows?" Balik pa ni Julie.

"Naman."

Amd somehow that was what all she needed. And Julie learned, she just needed to the ride the perfect wave. Maybe she needed that in life too.

Matapos mag surfing at kumain ay napili nilang tahakik ang hanging bridge na nandoon. Mahaba ito para kitang kita ang tanawin.

"Okay ka lang?" Tanong pa ni Julie.

Sinimangutan siya ni Elmo na para bang nanghihimutok. Alam kasi nito na nangaasar siya. "I'm not afraid of heights Manski."

"Yeah but you always p**e on rides though." Sabi pa ni Julie Anne. May iba din silang kasabay sa bridge pero silang dalawa ang nahuhuli sa paglakad.

Julie and Elmo held hands as they walked.

"Manski..." She asked as they slowly continued walking.

"Hmm?" Balik naman ni Elmo at liningon siya.

"Anong mangyayari sa atin? After you go to New York?"

Elmo looked at her. "I want to be with you of course. Sana...kaya naman diba?"

Hindi kaagad nakasagot si Julie. Dahil totoo naman na kaya. Ang hindi niya alam ay kung gaano katagal nilang kakayanin. Hindi madali ang long distance relationship.

Maraming factors ang pwede maka gulo. Lalo na at nagsisimula pa nga lang sila tapos hiwalay na kaagad.

Bahala na...

"Basta sa dulo...sana tayo pa rin." Julie said as she smiled at him. Nakita niyang malungkot na nakatingin ang lalaki sa kanya.

Saka nito siya yinakap ng mahigpit sa gitna ng hanging bridge na iyon.

And Julie hugged him back, tears falling down her eyes yet again. Thisnwas a roller coaster of emotions for them. They just needed to let it ride.

Gabi na nang mapagdesisyunnan nilang dalawa na bumalikbsa hotel room.

Unang naligo si Julie at matapos naman niyang gamitin ang banyo ay sumunod si Elmo.

Nakahiga na siya sa kanilang kama at napapaisip...alam ng lolo niya na silang dalawa lang magkasama...

Jusko gusto na ba ni Lolo Jim ng apo sa tuhod at pumayag siya?!

Natigil ang pagiisip niya nang maramdaman niyang yumayakap sa likod niya si Elmo.

She stiffened slightly when she felt the warmth of his skin.

Ngayon lang ulit kasi...

She felt him kissing the side of her neck as he bit her skin and then his hands started playing with her mounds.

"Manski..." She moaned.

Walang sabi sabi na umikot siya sa pagkahiga para harapin ang lalaki at ilapit ang muhka nito sa kanya para magsalo sila sa isang mainit na halik.

Napasinghap pa silang pareho nang umibabaw sa kanya si Elmo at sinimulan siyang hubaran.

"You're so beautiful." Sabi pa ng lalaki.

This time was different. They made love so slowly because they knew it would be the last.

"Ah!" Ingit ni Julie nang ipasok ni Elmo ang sarili sa kanya. She bit her lip and wrapped her legs around his waist as she kissed him hard.

Saka dito nagsimula si Elmo na umulos. Nung una ay dahan dahan hanggang sa nakakuha siya ng ritmo.

Rinig ang salpak ng pawisan nilang katawan sa isa't isa kasama ang ugong ng aircon ng kwarto.

"I love you." Julie whispered.

Elmo's mouth opened agape as he felt himself explode, spurting his seed inside her. "Oh Julie I love you too." Sabi pa ng lalaki at muli siyang hinalikan.

Sa pagod ay kaagad na nakatulog si Elmo. Pinagmasdan ni Julie ang muhka ng lalaki na mahimbing na nakahiga sa kanya.

She let the tears fall as she caressed his face. Muhkang...hindi niya kaya eh. Baka hindi niya kayanin.

"I'm sorry Manski." She whispered in his hair. "I love you."

=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=

Araw ng flight ni Elmo. Litong lito siya dahil hindi sumama sa paghatid si Julie.

Luminga linga siya sa airport at hinihiling na makita niya ang muhka nito. She wasn't answering his calls either.

Saka niya nakita si Lolo Jim na papalapit sa kaniya at sa kanyang magulang.

Binati muna nito si Lolo Erwin at yinakap bago siya balingan ng tingin.

"Lolo si Julie po?" He asked.

Lolo Jim sadly looked at him. "I'm sorry apo. Di siya dadating."

Parang hindi pumasok sa utak ni Elmo ang sinabi nito. Julie wasn't going to say good bye?

"P-po?"

Napabuntong hininga si Jim bago siya binigyan ng isang piraso ng papel.

Elmo could already see the familiar hand writing.

With shaking hands he read what was written.

Manski,

I'm sorry na wala ako dyan ngayon. Hindi ko kasi kaya eh. Hindi ko alam kung kaya natin ito. Gusto ko subukan pero hindi ko alam kung malalagpasan nga ba natin ang ganito. I love you. Hindi iyon magbabago. Pero minsan, hindi lang pagmamahal ang tutulong sa isang relasyon. At alam ko na kulang pa tayo. It's just unfortumate that you have to leave even before we become complete.

I am not tying you down to me Manski. We should live our lives as it is. And if in the future, if we're lucky. We might come back to each other. I love you don't forget that. Naman diba? You will always be my Manski.

Goodbye Elmo.

=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=•=

AN: Happy JE day friends! Kahit na hindi happy yung chapter wahahaha! Wag niyo ako gerahin ganito talaga nasa utak ko nung sinulat ko yung kwento ehehehe!

Thanks for reading! Comment and vote?

Mwahugz!

-BundokPuno<3