conqueror of god(สงครามผู้พิชิตเทพเจ้าปกรนัม)

ตอนที่1-ชีวิตที่เเสนน่าเบื่อ

ตอนที่1: ชีวิตที่เเสนน่าเบื่อ-1

"เฮ้อ"

.

.

.

วันนี้ก็ทําทุกอย่างเหมือนเดิมเลย บรรยากาศมีเเต่สิ่งเดิมๆ เมื่อวานก็เก็บขยะอันนี้เเล้วนี่นาเเล้วทําไมยังอยู่ตรงนี้อีกล่ะเนี้ย อืม

เเล้วการบ้านนี่ทําเสร็จยังเนี้ย ครูที่มหาลัย สั่งงานเยอะไปล่ะ ว่าเเต่ทําไมเราไม่ไปถามเพื่อนว่าทําเสร็จหรือยัง

.

.

.

"เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น"

.

.

.

เห้ย!ไอ้เเดน เองช่วยเราทําการบ้านได้ไหมเพื่อน

.

.

ไม่วางเลยอ่ะเพื่อนเเล้วนายลองทําเเล้วได้หรือยัง เรายังมีงานที่ยังไม่ได้เริ่มทําเลย เราคิดว่าจะถามนายอยู่พอดีว่าเเต่นายช่วยเราทํางานเราหน่อย ถ้าไม่ช่วยก็ไม่เป็นไร

.

.

อืม นายยังอยู่ไหมสน?

.

.

.

.

.

"เสียงโทรศัพท์เงียบลง"

.

.

เห้อ สนทําไมเองถึงเป็นคนอย่างนี้ คือว่าผมจะอธิบายนิสัยของไอ้สนให้ฟัง มันเป็นคนที่ชอบกวนชาวบ้านชาวเมืองมาตั้งเเต่ตอนเด็กๆ ผมรู้จักมันตอนประมาณอายุเก้าขวบ ปกติเวลาสนมันว่างๆก็จะมาบ้านผมซึงอยู่ไม่ไกลจากบ้านมันเท่าไร มันชอบมาเเกล้งผมด้วยการเอาไม้มาตีหลัง เเต่สนก็มันเป็นคนดี เเต่ออกไปทางเเกล้งชาวบ้านมากกว่า ส่วนผมก็เป็นคนเก็บตัวไม่ค่อยเเสดงออกเท่าไร สนมันเลยชอบให้ผมอาย เเต่ตอนนี้มันไม่ค่อยมากวนผมล่ะ เเต่บางทีก็มากวนจนผมอยากเตะมันมาก

โอ้ ผมลืมเเนะนําตัว ผมชื่อว่าเเดน พ่อเเม่ผมเป็นคนตั้งชื่อให้ ผมเป็นคนต่างจังหวัดจึงไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรต่างๆมากนักเกี่ยวกับในเมือง ผมเรียนอยู่ที่มหาลัยที่นึง ผมพยายามตั้งใจเรียนเเบบสุดๆ เเต่ก็เนอะเราไม่ได้เก่งไรมาก มากสุดก็ได้เกรดสามไม่ก็เกรดสอง ผมต้องจ่ายค่าเช่าหอเดือนล่ะห้าร้อยกว่าบาท พอดีผมมีคนรู้จัก เเต่ถึงอย่างไรเราก็ต้องจ่ายอยู่ดี ปกติชีวิตประจําวันของผมก็มีเเต่อะไรเดิมๆครับ เช่น ผมนอนเล่นไปวันๆ ถ้าวันไหนมีเรียน ผมก็ไปเรียนเเต่ถ้าวันไหนผมขี้เกียจผมก็จะไปสายหน่อย ส่วนใหญ่จะโดนหักคะเเนน

เพราะเเบบนี้ล่ะ คณะที่ผมเรียนน่าจะเป็นมนุษยศาสตร์เขาสอนเกี่ยวกับภาษาเเละเรื่องราวต่างๆผมก็ไม่ค่อยตั้งใจเท่าไรจึงสอบตกบ่อย

ไหนๆผมก็ตื่นนอนล่ะ ผมไปห้องน้ำล่ะ สบู่ใกล้หมดล่ะเราควรไปซื้อใหม่ดีไหม ผมคิดกับตัวเอง ว่าจะซื้อดีไหมเพราะผมเก็บตั้งไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ เเต่สุดท้ายผมก็ไม่ซื้อเพราะอยากได้โทรศัพท์ เมื่อผมอาบน้ำเสร็จก็ไปหาอาหารมารับประทานเเต่อาหารส่วนใหญ่ที่อยู่ในต้เย็นก็มีเเต่มาม่ากับโจ๊กเเละไข่พอดีช่วงนี้ประหยัดค่าใช้จ่าย เลยต้องทําใจกินไปทั้งอย่างนั้น เเละ ในที่สุดผมก็เดินออกจากบ้านได้สักที เเถวหอพักมีเเต่คนขับรถไปมา จนผมมึนๆทุกครั้งที่เห็น เเต่ก็นะเราไม่ได้ไม่ชอบขนาดนั้นอย่างน้อยก็มีรถรับส่งไปมหาวิทยาลัย

.

.

.

"ไปมหาลัยตรงข้างห้างตรงนั้นครับ"

.

.

.

ระหว่างผมนั่งรถไปผมเห็นคนเดินไปเดินมาอีดเช่นเคย มันช่างน่าเบื่อเสียจริง ผมชอบดูบรรยากาศระหว่างเดินทางไปมันก็สวยดีนะเเต่ควันกับฝุ่นเยอะไปไหนเนี้ย สุดท้ายผมก็ได้มาถึงมหาลัยสักที ทุกอย่างดูเมื่อวานเลย ผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องเรียนเพราะตอนนี้มันสายเเล้วนี่นา จากนั้นก็มีเสียงนึงดังขึ้นมาจาดด้านหลัง

.

.

"ไอ้นี่ เองมาสายอีกเเล้วนะ ครูต้องบอกเองอีกกี่รอบว่า เดี่ยวเองก็เรียนไม่จบหรอก "

.

.

ผมผู้ซึ่งผ่านเรื่องเล่านี้มาหลายครั้งก็พอรู้วิธีเอาตัวรอดเเต่ก็นะ ผมก็โดนลากไปห้องคุมประพฤติอยู่ดี ในนั้นก็มีเเต่คนที่ผมรู้จักเพราะเจอกันบ่อยจนรู้ใครทําอะไรถึงโดนอย่างนี้ ยิ่งเฉพาะไอ้คนที่ผมรู้จักมากที่สุดนั้นก็คือ เจ้าสนของเรานั้นเอง มันเดินมาเเล้วทําเสียงให้ดูร่ากลัวจากนั้นก็ตะโกนดังๆว่า

.

.

"ไอ้เเดนเราเจอกันอีกเเล้วว่ะเพื่อน นี่รอบที่เท่าไรเเล้วเนี้ย"

.

.

อืม ผมผู้ซึ่งไม่กล้าพูดเพราะอายชาวบ้านเขา จึงตอบไปเเบบเงียบๆว่า 19 ครั้ง จากนั้นไอ้สนมันก็หัวเราะดังลั่นว่า

.

.

"เองน่ะ เข้าห้องนี้น้อยเกินไป ดูอย่างเทพบุตรผู้เก่งกาจผู้นี้สิเข้าตั้ง25ครั้ง"

.

.

ผมก็ไปเถียงอะไรมากเพราะเจอมันที่ไรมันก็จะกวนผมหรือไม่ก็อวยตัวของมันทุกที ผมได้เเต่นั่งรอเวลาให้ได้ไปเข้าเรียนต่อ เมื่อถึงเวลาผมจึงไปเรียนเรื่อง อะไรก็ไม่รู้เเต่มันเกี่ยวกับเรื่องศาสนา เละ เทพเจ้าปกรณัมต่างๆ ซึ่งบางเรื่องผมอยากจะหลับเเล้วตื่นตอนเลิกเรียนเลย เเละ จากนั้นครูก็เรียกเก็บงานบ้านที่ครูสั่งเเต่ผมลืมทําจึงโดนทําโทษอีกรอบเเละได้งานเพิ่มมามากกว่าเพื่อนเขา เห้อๆ งานเพิ่มมาอีกงานล่ะ เสร็จจากการเรียนผมก็มารับประทานอาหารกลางวันซึ่งสนมันจะมานั่งด้วยทุกครั้ง ผมจึงถามมันว่า

.

.

.

"นี่สน เองเข้าใจเรื่องที่ครูสอนป่ะเพื่อน"

.

"ไม่เข้าใจ ...ไรเลย เเล้วนายมาถามเราทําไม"

.

.

"เราคิดว่านายรู้เรื่องพวกนี่ดีซะอีก เพราะนายสอบได้เต็มวิชาพวกนี่อ่ะ"

.

.

"อืม นายก็คิดมากไป เราเเค่รู้เเค่บางเรื่องเเต่บางเรื่องก็ไม่รู้อะไรเลย เเบบพวกเทพพื้นฐานอ่ะเช่น เทพกรีก เทพนอร์ส เทพฮินดู เทพอียิปต์ "

.

.

"เราว่านายรู้เยอะกว่าคนทั่วไปล่ะ ว่าเเต่วันนี้เราจะซื้อไรดีช่วยเเนะนําหน่อย"

.

.

"เราขอเเนะนําข้าวคลุกปลาทูราดนํ้าพริก"

.

.

"...."

.

.

"มันอร่อยจริงๆนะไอ้เเดน"

.

.

"เเต่เราเเนะนําได้นะเรื่องเทพเจ้าต่างๆ เอาเป็นว่าเเล้วเจอกันตอนเย็นๆหลังเลิกเรียน"

.

.

"เเล้วเจอกัน สน"

.

.

เอาจริงๆสนมันก็เป็นคนดีเหมือนกันนะ เหมือนจะไม่ช่วยเเต่ก็ช่วยผมเลยเป็นเพื่อนมันนี่ล่ะ

เเต่สุดท้ายก็มีเรื่องที่ผมยังไม่รู้ว่าเลือกอาหารไรกินไม่ได้อยู่ดี สุดท้ายก็มีเเต่ข้าวคลุกปลาทูที่ไอ้สนมันบอกว่า รสชาติอร่อย มันก็พอได้เเต่เค็มๆเเฮะ เเล้วผมก็มองไปที่สน ไอ้สนมันก็ยิ้มเเบบเจ้าเล่ห์ ไอ้สนมันเอาอีกเเล้วทุกคน!!!