“What is going on, Dylan!” Hindi makapaniwalang tanong ko sa kaniya dahil sa mga narinig ko.
Nilingon ko siya at kasalukuyang niyang marahan na isinasara ang pinto ng kwarto.
Tinalikuran ko siya at saka naglakad papunta sa bintana.
“I-I’m sorry, Things were fast and I didn’t have a chance to call you.” There’s a guilt in his face but I wanted to ignore it cause I don’t really understand what the hell is going on.
“Why did you have to decide that fast? Hindi porket sa pangalan mo ipinangalan ko, eh gagawin mo na ‘yun! Ni-hindi ko nga gustong kunin ‘tong bahay na ‘to pero ginawa ko pa rin dahil ‘yun lang ang alas ko kay Tessa!”
Nilingon ko siya at hingal na hingal ako dahil sa sinabi ko at hindi ko alam ang mararamdaman dahil gulong gulo na ako sa mga nangyayari.
“Hindi mo naman
