Sabah olmuştu, ama gecenin ağırlığı hâlâ omuzlarımdaydı. İçimde bir karmaşa vardı; öfke, kafa karışıklığı, ve kendime duyduğum o tarifsiz hayal kırıklığı. Neden? Neden gece Renas’ın öpücüğüne karşılık verdim? Onun beni buraya kadar zorla sürükleyen, hayatımı alt üst eden adam olduğunu unuttum mu? Ama hayır, öyle değildi. O an sanki her şey bir anlığına durmuştu ve kalbim, beynimi susturmuştu. Şimdi ise o anı düşündükçe, kendime olan öfkem büyüyordu.
Mardin’de, tarihi bir taş konağa çevrilmiş oteldeydik. Odanın tavanındaki taş işlemeler sabah ışığında bile görkemliydi. Ancak bu ihtişam, benim karmaşık hislerimi bir nebze olsun hafifletemiyordu. Gözüm pencereye kaydı; dışarıda kuru, tozlu sokaklar ve taş evler vardı. Tarihin içinde kaybolmuş gibiydim. Ama bu büyüleyici manzaranın içinde bil
