Gus
Basa ang buhok ko, bumabagsak sa balikat ko habang bahagya akong nakasandal sa gilid ng floating cottage. Nasa lilim kami ni Jeff, naliligo sa dagat, hanggang dibdib ang tubig. Tahimik lang siya. Ako rin.
Tila lahat ng ingay ng mundo ay naiwan sa labas ng sulok na ito ng dagat — tanging agos, buntong-hininga, at mga titig ang naririto.
Basa ang kamay niya nang haplusin ang pisngi ko, at kahit malamig ang tubig, parang naglalagablab ang bawat dampi.
"Okay ka lang?" tanong niya.
"Mm-hmm," tugon ko, halos isang bulong. "Ang tahimik dito."
"Mas gusto ko 'to," sabi niya, habang ang mga daliri niya ay humahagod pababa sa braso ko sa ilalim ng tubig. "Walang ibang tao. Walang ibang tingin… kundi sa’yo."
Ngumiti ako. Hindi ko alam kung anong klaseng kabaliwan ang ginagawa ko rito sa isa
