"Ne sanıyorsun? Adını temize çıkarmamın seninle ilgisi olduğunu mu düşünüyorsun?" dedi gözlerimin içine dik dik bakarak. Sanki içimi delip geçmeye çalışıyordu bakışlarıyla.
Kelimeleri dikkatle seçtim. "Öyle bir şey düşünmedim."
Ama sesimdeki sükunet onu daha da sinirlendirmiş gibiydi. Kaşları çatıldı, çenesini hafifçe sıktı.
"O zaman amacın ne? Gerçekten Ağa karısı olacağını mı sanıyorsun? Şu an seni gönderemem çünkü lazımsın. Ayrıca ödemen gereken bedeller var. Yalanlarla Ağa karısı kalmaya mı çalışıyorsun?"
Bedel... Yüzüme bu kelimeyi çarparken o kadar rahattı ki, içim burkuldu. Ben neyin bedelini ödeyecektim? Kimin günahının cezasıydı bu?
"Hayır." dedim, sesim biraz daha kısık ama netti. "Sadece Reşat’ ın itiraf etmesini... en azından bir kısmını söylemesini sağladın. Gerisini bili
