Sarya ’nın Anlatımı
Üç gün sonra…
Köyün taş sokaklarında ayak sesleri yankılanıyor ama her adımda bana çevrilen bakışlar, göz göze geldiğim insanların alelacele başlarını çevirmesi canımı acıtıyordu. Kimse doğrudan bir şey demiyordu ama her yüz aynı şeyi söylüyordu: “Yazık kıza, ne günlere düştü…”
Artık bütün köy biliyordu. Şervan Ağa herkesi toplamış, meydanda çıkıp açık açık Reşat’ ın bana iftira attığını, kendi menfaatleri uğruna beni karaladığını söylemişti. Herkes oradaydı. O konuşmayı yapanın ben olmadığım belliydi ama herkesin dilinde benim adım vardı.
Ama işin aslı? Hiç kimse benim için konuşmamıştı. Ne bu itiraf, ne de yapılan açıklamalar… Hiçbiri benim onurum, ruhum ya da geleceğim için değildi. Yine birinin planının bir parçasıydım. Şervan Ağa’ nın beni “temize çıkarması” da
