Ellerim titreyerek düğmeye uzandı. Çözmek istemiyordum. Ama Aslan ’ın parmakları bileğimi sıkıca kavramıştı, bir an bile kaçmama izin vermiyordu.
Düğmeyi çözerken parmaklarım onun sert, gergin karnına değdi. Kaslıydı. Soğuk ve taş gibi sert bir beden… Ama onun soğukluğu teninden değil, ruhundan geliyordu.
Bir an durakladım. Nefes bile almadım. Sanki hareketsiz kalırsam, bu an da yok olur giderdi. Ama Aslan bırakmadı.
"Devam et."
Ellerimi pantolonunun fermuarına yönlendirdi. Kaçacak hiçbir yerim yoktu. "Daha yeni başlıyoruz." diye fısıldadı, sesi zehirli bir yılan gibi sinsi ve sabırlıydı.
Ellerim, istemsizce fermuara gitti. Zihnim dur demek istiyordu ama bedenim, onun zorlamasıyla hareket ediyordu.
Fermuarı aşağı çekerken parmaklarım istemeden Aslan’ ın bedenine daha çok temas etti.
