IMPOSTOR 16
706 Words
Dinala ako nito sa lugar ng Antipolo, bumaba kami sa isang bahay na. Luma na ito at malaki. May gate na kinakalawang na at bakbak ang pulang pintura. Wala mga banatay sa labas at pumasok kami dito.
Maaliwalas ang kabahayn.may pinturang puti at yari lang sa kahiy ang mga upuan dito.
Bumaba kami sa hagdanan at matatanaw agad ang malaking pintuan dito. Pagbukas palang ng pinto ang agagaw na agad ng pansin ang malaking couch sa gitna. Akala moy reyna ay may ari nito. Sa mga gilid naman ay mga baril na naka display. Andon din ang mga tauhan nito . May isang lalaking katamtaman ang tangkad na nakatayo sa gilid ng nakatalikod na upuan at sa kabila naman nito ay babae.
Tinitigan ko ang ang babar ito. Naalala ko ang mukha nito sa hospital. Ito yung babaeng ngbabanatay kay abe last 4 years ago.
Hanggang ngayon tauhan parin pala ito ni skylar.
“boss!” tawag ng kasama kong nagpaalaman kong tonio ang pangalan nito.
Umukit ang upuan at humarapa sa amin ang magandang mukha ni skylar. Naka suot lang ito ng jeans at black v neck t shirt. Bakat ang corona nito sa damit. All this time hindi parin ito ngbabra apg ngsusuot ng tshiry ! Nasabisabi ko sa utak ko.
“ why are here!” sabi nito agad sakin “bakit mo dinala ang lalaking yan dito tonio!” singhal nito sa tuhan.
“b-boss, patawad po natakot lang po ako na madamay ang pamilya ko!” sabi nito at lumuhod “patawad po boss!” ulit nuto habang naka yuko.
“wag mo siya parusahan sky!” agad ko dito “ ako ang nagpumilit at nanakot sa kanya kaya dinala niya ako dito!” sabi ko
“Mr. Roberts. Ganyan pala pagnaging tagapag mana ng companya. Nanakot s kawawa kong tuahan! “mariin nito sabi!”, trespassing ka! Alam mo naman yun diba! Pwede pwede kitang patayin dito sa teretoryo ko!” dugyong nito.
“yeah, I know!” binababaanan ko ang boses ko. Kung ito lang ang paraan para bumalik ito ay kaya kung harapin ang galit nito. Nasabi ko sa isipisipan ko . “bumalik ka na sa amin!” deretsahan kong sabi dito .
Saglit u***g nagulat sa sinabi ko. Taimtim itong nakatingin sa akin at hindi kumibo.
“im sorry!” sambit ko dito.
Pero hindi ito natinag sa sinabi ko. Bagkos ay tumaas ang kamay nito.
At ng si kilos ang mga tauhan nito papunta sa may pintuaan. Nagsilabasan ang lahat ng tuhan nito at kami nalang adalawa ang natira sa kwarypng ito.
Nagsalubong ang mga mata namin at tangin nahapuhap ko sa mat nito ang galit. Tigis bagang itong tumayo at nakakuyom ang kamao. Lumapit ito sa kinatatayuan ko.
Hindi pa man ito totally makalapit at lumaat ng ang palad nito sa pisnge ko. Ang lakas ng uang sampal nito sa mukha ko .
Tumayo ako ng matigas para sa sunod nitong ataki sa akin. At hindi nga ako nagkamali lumapat na naman ang kabilang kamay nito sa pisnge ko.
“Sorry?” galit nitong sabi sakin “is that easy to you saying sorry to me cedrick?” dugtong naito. “ilang taon mo akong inawan ! Tapos babalik ka parang maghingi ng sorry sakin?” sabi pa nito sa galit na boses at dinuro duro ako.
Ramdam ko ang sakit sa bawat salitang binibigkas nito. But it’s all my fault kaya siya ngakaganito dahil sa ginawa ko sa kanya.
“ikaw lang ang kinakapitan ko ng panahon na yun, instead of listening my explanation ay umalis ka at iniwan mo ako. Nagyon babalik ka para ano? Paghigantihan din ako?” bulalas nito.
“Ganyan ba ang binibagay ng galit mo sakin sky? Pati anak natin dinadamy mo?tinitiis mo ang batang hindi ka makasama dahil sa p*tang galit mo sa ama ko!” Sagot ko dito.
“Oo!” sigaw nito sakin sabay tutok ng baril sakin. “Hindi mo alam ako sakif na nararamdaman ko cedrick!” sabi nito at hindi na nito napigil ang luhang lumandas mag mata nito.
“Shot me!” paghahamon ko dito “kung jan maiibsan ko ang sakit na dinadala mo ! Shot me !” Dagdga ko dito at tinaas ko pa ang kamay ko.
Wala akong makitang awa sa mga mata nito. Matagal ko ng hinda ang sarili ko dito. Kund ito ang magpapasaya sakanya at magpapatawad sa kasalan ginawa ko sa knya ay tatangapin ko.
Narinig ko ang pagnarnigg baril nuto.
- Writer
