44

685 Words

Küçük bir mekana girmeden önce Adin Semis ve bana döndü. "İçeride birbirimizi tanımıyoruz. Okuldan birini görürsek de öyle. Olabildiğince çok kişiye ulaşın. Dokun, unuttur ve uzaklaş. Anladınız mı?" "Bilgi almayacak mıyız?" "Bilgi alınacak biri olursa hissederim." dedikten sonra "Ve ben hallederim." dedi gözlerimin içine bakıp. "Anlaşıldı mı?" "Bana olan güvenin gözlerimi yaşartıyor bazen." diyerek indim arabadan. Sonra da onlari hiç tanımıyor gibi önden ilerleyip mekana giriş yaptım. İki kişinin konuştuklarına odaklanıp, çaktırmadan biraz ileriye oturdum. Evet, gördüm diyorum konulu bir konuşmaydı ve görünüşe göre beni oldukça ilgilendiriyordu. Karşımda oturan, arkası bana dönük olana bir şeyler fısıldadı ve ikisinin de gözleri bana döndü. Evet, dikkatlerini çekmek için şirince Gülümse

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD