ARAW NA ng kasal ko. Napakabilis ng paglipas ng araw. Parang noong isang araw lang mula ng sukatan ako ng damit-pangkasal at ngayon ay dumating na nga ang araw ng pag-iisang dibdib naming dalawa ni Lionel.
Ang huli naming pag-uusap ay noong dalhin niya ako sa ilog at pagkatapos niyon ay hindi na niya ako kinibo pa. Ipinaabot lang din niya ang agreement na naglalaman ng mga rules na kailangan naming sundin sa oras na kami ay makasal.
Wala naman akong tutuol sa mga rules na iyon maliban sa: kapag hindi pa ako handa ay maaari niyang gawin sa ibang babae ang bagay na hindi ko kayang ibigay. Para akong sinampal sa pisngi ng kaliwa’t kanan dahil doon. May bahagi ng isipan ko ang tumututol ngunit mas matimbang ang ideyang hindi ko nais na ipagloob ang aking sarili sa kanya.
Hindi rin naman m
