Steffi's P.O.V:
I don't know how long I've been crying here. Nagpapasalamat na lang ako dahil walang dumadaan na tao banda rito. If I choose to live, Yohan will no longer be part of my memories. I can't. I thought I'm gonna treasure those memories, turns out to be temporary. Should I tell Yohan about this?
Napatigil ako sa pag-iyak nang makarinig ako ng mga yapak palapit sa kinauupuan ko. I quickly wiped my tears saka inangat ang tingin ko. Yohan is running towards my direction. Nang makarating siya sa pwesto ko'y hinihingal ito.
"Nandito ka lang pala. Kanina pa kita hinahanap," hinihingal na sabi niya.
Upon seeing his worried face, I stood up and gave him a hug. Then, I cried...again. No'ng una ay ramdam kong natigilan siya, kalaunan ay hinayaan niya na akong umiyak sa balikat niya ha
