CHAPTER SEVENTEEN :
-
Its been 1 month since I've change. Yeah right. Andami kong binago sa sarili ko, I cut my hairoff and make it slightly short, I ofcourse do makeovers and change outfits, yung mga outfit na napapanood nyo pag maghihiganti ang isang babae, yung mukha na talagang kontrabida ang dating. At isa pang tama dahil MAGHIHIGANTI nga ko.
Wala naman talaga sa plano ko ang maghiganti, balak ko lang sana makalimutan lahat ng masasakit na nangyari sa buhay ko, lahat ng luha na nasayang ko, at mabuo nalang ulit ang puso ko pero wala eh! Sa tuwing maalala ko lahat ng sakit na naramdaman ko noon, sa mga luha na sinayang ko noon, galit yung nararamdaman ko, sobrang galit.
Wala naman sigurong masama sa gagawin ko diba? Ilang beses akong nasaktan dahil sa mga taong minahal at pinagkatiwalaan ko pero sinaktan lang naman nila diba? Hindi ba pwede ako naman ngayon ang manakit sa kanila at gumanti? May karapatan naman siguro ako dahil TAO rin naman ako at hindi isang laruan na pwede nilang PAGLARUAN.
And in all of my changes, kasama na rin doon ang pag-iiiba ko. I flirt with every guys i've met , they call me b***h, slut, and wore but i dont care, sila may kasalanan sakin nito at isa pa ito naman ang gusto nilang mga lalaki diba? Landiin ng isang babae pero sa oras na 'to, nilalandi ko man sila, hindi naman nila ko mapaglalaruan at masasaktan at ako ang gagawa ng bagay na 'yon.
Sa isang bagay, hindi ka pwedeng mag tanga-tangahan nalang, at paulit ulit na maniwala sa mga kasinunghalingan, pero kung tanga ka katulad ko, siguradong masasaktan ka. Akala ko nung una sa mga palabas sa TV ko lang mapapanuod ang mga nagyayari sa buhay ko ngayon pero hindi pala, sa mismong buhay kopa nangyari.
"Marie, how sexy...." rinig kong sabi ng isang lalaki sa cafeteria habang kumakain ako ng lunch, "Can i eat with you? Just asking?" dagdag pa nito. Ngumisi lang ako at kindatan sya.
"Of course, no problem," sagot ko naman sa kanya.
"Thanks, anyway, If you have a spare time Marie, can you sleep with my bed?" sabi naman ng lalaki, Well, it a no! Pero mag-iinarte muna ako bago ako umayaw,
"Is your Bed are really soft?" tanong ko, at agad naman syang sumagot.
"Yeah. Ofcourse, why?" nagtatakang tanong nya. Ngumisi ulit ako.
"Is your c**k is BIG?" TANONG ko pa. Ngumisi pa sya bago sabihing ...
"Yes, really big and hard, want to try it?" nakangiting tanong nya na umaasang sasama ko sa kanya. Utut nya lang. Hindi no. Kahit lumandi ako, hanggang boses at kausap lang walang kasamang BED BENEFITS. Kahit ganito nako, hindi naman ako kaladkarin na babae. Naging mas matapang at matatag lang ako ngayon pero IM NOT A b***h. Maganda lang talaga yung Introduction ko kanina. Hahahaha.
"Actually.... NO! You can leave :)" i said with a bigsmirk. Ang bad ko diba?
Agad syang tumayo sa kinauupuan nya at nag dabog, iniwan nya nalang yungpagkain nya sa table, gusto ko ngang kainin yung food nya kasi nag diet ako ng 1 month para sa magandang katawan na 'to tapos sasayangin ko lang. Edi wag nalang. Sayang ang ganda ko ngayon. Hindi pa kami nagkikita ni King. Irereserba ko pa ang kagandahan ko sa kanya.
Teka nga pala, nasaan na nga pala ang lalaking 'yun? Hindi na nagpapakita. Sumuko na? Pinakita nya lang na talagang niloko nya lang ako at balak saktan katulad ng ginawa sakin ni Jake. Nice. Lagi nalang akong iniiwan.
-
Days still passes by, I flirt with random guys, I dated them and played the hearts. Its' cool na ako na ang gumagawa ng bagay na 'to pero hindi naman ako natutuwa. Nasasaktan ako dahil kailangan ko pa talaga gawin ang mga bagay na ito para lang sa isang lalaki? Kailangan ko bang paglaruan ang iba para lang makaganti kay King? I think it's no but i have no choice, this is the best and effective lalo na't nalaman ko na lagi pala kong sinusundan ni King at minamatyagan sa malayuan. Napapangiti nalang ako pag nakikita ko ang malungkot nyang mukha, but theres a part of me still processing the heart pain pag nakikita ko ang mukha nyang 'yon. Gusto kong ibalik yung tiwala eh kaso mahirap. Gusto ko man kaso ayaw ng isip ko, ayaw na nitong masaktan ako ulit.
Para saan pa ba kasi 'tong revenge ko kung hanggang ngayon naman mahal ko parin si King! Mahal ko pa rin sya at hindi nababawasan yung pagmamahal ko. Pero bakit ganun, ayaw talaga i-process ng brain ko yung ibigay ulit ang tiwala eh habang yung puso ko naman nag mamakaawa na sakin at gusto na ulit mabuo. Nag ru-rumble na nga sila eh, inaawat ko lang. Dejoke. Pero totoo, I want King back, but my mind says NO my heart say Yes! Ang hirap diba?
-
KING'S POINT OF VIEW:
Since the day, Marie avoid me, im in pain. Kasalanan ko naman kasi eh, kung hindi ko ginawa ang mga bagay na makakasakit sa kanya edi sana buo pa rin kami ngayon at magkasama. Nalulungkot ako ngayon dahil sobrang laki ng binago nya sa katawan nya, pananamit at iba pa, Nalulungkot ako dahil kahit sinong lalaki sinasamahan nya at ini-entertain nya nang walang sinong pwedeng magtanggol sa kanya, gusto ko man samahan sya pero alam ko naman hindi pwede, mas masasaktan lang ako. Ang tangi ko lang ginagawa ay ang tingnan sya sa malayo habang may kasamang iba't ibang lalaki. Pinapangarap na magbalikan kami ulit. Pero wala na ata' sigurong posibilidad na magkabalikan kami ni Marie, I've caused her too much pain. Nasaktan sya ng dahil sakin ng wala man lang akong nagawa. Alam ko naman na pag pinagpilitan ko ang sarili ko sa kanya ipagtatabuyan nya lang ako at yun ang masakit na hindi ko kayang samahan ang babaeng mahal ko. Na hindi ko man lang magawang makalapit sa kanya dahil ayaw nya kong makita, dahil ayaw na nya kong makita,
Ang daming araw na rin ang lumipas, pero wala pa rin pagbabago. Kung ano ang ginagawa ko dati, ganun parin ngayon. Pasulyap sulyap kay Marie at palihim na napapangiti pag nakikita yung mga ngiti nya pero bigla nalang malulungkot pag biglang nagsink-in na sa utak ko na ibang LALAKI pala ang kasama nya, hindi ako.
Ang sakit lang dahil lahat ng pinangarap ko sa relasyon namin ni Marie ay wala na lahat dahil sa kasalanan na ginawa ko, alam kong wala nang magbabago kahit anong gawin ko pero wala naman sigurong masama sa umasa, diba?
Gusto kong maayos 'tong relasyon namin pero kahit anong aksyon wala akong ginagawa para ayusin ang bagay na gusto kong ayusin, hindi ko pa kasi kaya eh, pero--- s**t. OO NA! Lallakasan ko na loob ko, Kung gusto ko talagang maayos 'to, kakausapin ko si Marie, tatanggapin ko kung ano man ang magiging desisyon nya.
Naglakad nako para hanapin si Marie, andaming babaeng tumitingin sakin pero iniiwas ko nalang ang tingin ko baka isipin pa nilang interestado ako sa kanila at baka at the second time around may masaktan na naman ako.
Nasaan naba kasi yung babaeng yon? Dati-dati naman nakakalat lang 'yun sa school at may kausap na lalaki ngayon hindi ko makita-kita, sana ako nalang si DORA para meron akong map para hanapin si Marie. Ok Corny -_- Gusto ko rin sana kausapin sya na itigil na nya ang pakikipag-usap, Its just that... s**t. Hindi ko naman sinasabing hindi sya pwedeng makipag usap sa ibang lalaki, im just protecting her dahil sigurado akong hindi nya pa kilala kung sino ang pagkakatiwalaan sa kanila, I' do blame myself again once na may mang yari ulit na masama kay Marie, hanggang ngayon ako pa rin ang mag sisilbing kasama nya at magtatanggol sa kanya kahit anong mangyari.
Sobrang miss na miss ko na si Marie, kaya sana GOD WILL FIND A WAY TO TALK KASAMA SI MARIE.
Pumunta ako sa Quadrangle at andun sya. Napangiti bigla ako ng makita ko ang mukha nya, but honestly, I more like her without any make ups, nakakababoy sa mukha ng babae ang make up, In my own opinion. Lumapit na ko sa kanya bago pa sya matunaw sa tingin ko,
"Marie, can we talk?" diretsahan kong sabi sa kanya.
"Aren't you talking?" pilosopo naman nyang sagot, ngumiti lang ako.
"Marie, I want to fixed everything, so please forgive me, Nagsisisi nako Marie," medyo malakas yung pagkakasabi ko non' dahilan ng pagbaling ng atensyon ng mga estudyanteng malapit samin.
"Ano ba King? Ilang beses ko bang sinabi sayo na ayoko na! Simpeng salita hindi mo maintindihan, King natatakot nako. Dalawang beses na kong nasaktan, at ayoko ng madagdag pa yun, kaya sana umalis kana," sagot naman nya.
"Marie, please.... I just jump into conclusions before, hindi ko muna inisip na masasaktan ka instead ginawa ko yung plano ko, sorry marie," para nakong tanga na nagmamakaawa at umiiyak sa harap nya ng biglang makita ko ang mga patak ng mga luha na bumabagsak sa mga mata nya, Bakit sya umiiyak?
"Yun nga eh! Hindi ka nag isip, King. Tama na, ayoko na." sagot naman nya, parang tinusok ng sampung milyong kutsilyo ang puso ko sa sinabi nyang yon' ayaw na ba nya talaga. Pero hindi. Naniniwala parin ako hanggang nagyon na mahal pao ni Marie, mahal pa nya ko.
"Lalayuan na kita Marie, pag sinabi mo ngayon sa harap ko habang nakatitig ng diretso sa mata ko na hindi mo na ko MAHAL," sabi ko naman at pinunasan ang luha na patuloy na bumabagsak sa mga mata ko.
Huminga sya ng malalim, pinunasan ang mga luha nya at lumunok. "Hindi na kita mahal King," nabasag ang puso ko sa sinabi nyang 'yun, parang gumuho ang mundo ko, parang ako nalang ang nag-iisang tao na nandito ngayon na umiiyak. Ang weird lang no? Kalalaki kong tao eh umiiyak ako sa harap ng maraming tao, Okay lang 'yun, nasaktan ako eh. Karapatan naman ng isang lalaki na umiyak kahit sa public as long as hindi na nila makayanan yung sakit na nararamdaman nila, eh sa lagay hindi ko na talaga kaya,
"If thats' the case Marie, I set you free,"